Heimeeksamen

naturretten oppstod allereie i antikken med aristoteles som hadde litt for mykje tid og tenkte litt for mykje. Ein digresjon her er at det var mange andre på den tida som og hadde for mykje tid og tenkte for mykje. Blant anna platon som brukte mykje tid på å tenke på mennesker som sat i ei hule og var redde for skuggene på huleveggen

pytagoras var ein annan mann, han brukte tida til å tenkt litt meir fornuftig og fann ut koss ein kunne finne arealet på kvadrat ein laga ut frå sidene på ein trekant   . Kvifor ein skulle lage desse kvadrata rundt trekanten har eg for min del aldri forstått, men når ein har tida for seg og uendelig med sandstrand å teikne i så er det vel slikt som skjer.

Etter at pytagoras døde true eg han har hatt mykje morro med å sjå ned på dei dumme menneska som prøvde å videreutvikle læresetninga hans til og å gjelde kubiske kvadrat. det går nemlig ikkje, men å bevise kvifor dette ikkje går er noko folk har sysla med i heile historien. Fermat var ein mann som påsto han hadde klart det, men eigentleg var han berre for dum til å forstå at han ikkje hadde fått det til, difor brukte mange,mange andre dumme menn, eller eigentleg ikkje dumme, berre einspora, menn i historien all si tid på å prøve å beviste dette. Eit skikkelig tullete prosjekt og lite nyttig måte å bruke livet sitt på vil eg påstå, men eg har kanskje ikkje so mykje eg skulle sagt her eg sit og liksom skal skrive om sentrale trekk ved naturretten...

Om eg held meg for øyrene, lukkar augene og syng "lalalallalalalallalalalallala" så høgt eg kan, forsvinn heimeeksamen då?

vilikkjevilikkjvilikkje

Eg vil ikkje, men eg har ikkje noko val. Klokka har alt begynt å tikke og det er no berre 47 og 53 min att til sommarferie. Eg har ei kjensle av at det er snakk om 48 intense timar eg har føre meg.. er vel best å berre begynne.. Tjohei!

Rundt neste sving

På fredag kl 13.00 blir det ferie. Då reiser eg til Lagshytta på ein liten snarvisitt. Det blir fint. På laurdag reiser eg vidare til Framnes og femårstreff. Det blir rart. På mandag reiser eg og Vibeke til London. Det blir stas.

Eg gler meg. Skulle berre ynskje eg kunne hoppe over den eksamenen som ligg mellom meg og ferien. Diverre har eg ikkje lært meg kunsten å reise i tid enda så enn så lenge får eg berre lengte etter det som ligg rundt neste sving.

Facebook

Eg har ikkje barn som veks, skrik eller ler, eg har ingen fantastisk kjærast, eg har ikkje eksamen, eg er ikkje ferdigutdanna, eg har ikkje fått ferie, eg har ikkje hest, eg er ikkje lidenskapleg opptatt av fotball, eg teller ikkje ned til bryllaup, eg er ikkje blitt forlova, eg leiter ikkje etter leilegheit, eg er ikkje gravid, eg teller ikkje ned til eg får sjå ein spesiell person att, eg saknar ingen så mykje at eg held på å sprekke om eg held det inne, eg har ikkje vore på toppen av eit fjell i dag, eg har ikkje vore på spinning eller joggetur, eg har ikkje begynt eit nytt og betre liv, eg har ikkje vore mange timar på lesesalen, eg er ikkje sjuk, eg føler ikkje behov for å sei <3 <3 <3 til verken den eine eller den andre.

Livet mitt inneheld ingen statusoppdateringar. Eg har visst ikkje eit liv…

Eller vent, er det kanskje alle dei andre som ikkje har eit liv?

det er fint å spise is og kake med slike gode vener. slike vakre pene vener.

Kjære Gud

La meg vakne til sol, blomar, fuglesong og 15 grader i morgon... La dei snøfnugga som dalar frå himmelen nett no vere vinterens siste.

Ver så snill kjære Gud, ver så snill!

In the summertime

På bordet føre meg ligg det tre teoretiske modeller for rettsanvendelsesprosessen. Eg forstår eigentleg ingen av dei, men det gjer i grunnen ikkje så mykje. Utanfor datarommet skin nemlig sola, snøen har trekt seg litt tilbake(enn så lenge), og på øyrene har eg spelelista "in the summertime"(vel optimistisk kanskje, men kos likevel). Eg har hatt ei herlig helg på Lagshytta og føler eg endelig har fått tilbake litt av livsgleda som pengekravsrett, kontraktsrett II og rettsstat og menneskerettar sakte men sikkert tok frå meg..

frå crappy-sunday til happy-sunday

Korleis snu ein crappy-sunday over til å bli ein happy-sunday?

Ta med deg ein god venn som er nesten like sprø som deg sjølv, gå ein tur på narvesen, kjøp ein boks ben & jerrys, sett dykk på sjøfartsmonumentet og et is ut av boksen med kvar sin plastgaffel medan de oppdaterer kvarandre på alt nytt.

Kven har sagt at ein ikkje kan ete is ute ein sein søndagskveld i februar? Minusgradene gjer berre at isen ikkje smelter frå deg, kjempegreier...

(at me måtte velje mellom blærekatarr og neglesprett kom berre av at litt dårlig planlegging. Hadde eg visst at me skulle vere så impulsive i kveld skulle eg jo tatt med sitteunderlag :P)

Tusen takk for ein herlig kveld Solveig! Du e fantastisk!

Katy Perry, Firework

Do you ever feel like a plastic bag
Drifting through the wind, wanting to start again?
Do you ever feel, feel so paper thin
Like a house of cards, one blow from caving in?

Do you ever feel already buried deep?
Six feet under screams but no one seems to hear a thing
Do you know that there's still a chance for you
'Cause there's a spark in you?

You just gotta ignite the light and let it shine
Just own the night like the 4th of July

'Cause baby, you're a firework
Come on, show 'em what you're worth
Make 'em go, oh
As you shoot across the sky

Baby, you're a firework
Come on, let your colors burst
Make 'em go, oh
You're gonna leave 'em falling down

You don't have to feel like a waste of space
You're original, cannot be replaced
If you only knew what the future holds
After a hurricane comes a rainbow

Maybe you're reason why all the doors are closed
So you could open one that leads you to the perfect road
Like a lightning bolt, your heart will blow
And when it's time, you'll know

You just gotta ignite the light and let it shine
Just own the night like the 4th of July

'Cause baby you're a firework
Come on, show 'em what you're worth
Make 'em go, oh
As you shoot across the sky

Baby, you're a firework
Come on, let your colors burst
Make 'em go, oh
You're gonna leave 'em falling down

Boom, boom, boom
Even brighter than the moon, moon, moon
It's always been inside of you, you, you
And now it's time to let it through

'Cause baby you're a firework
Come on, show 'em what you're worth
Make 'em go, oh
As you shoot across the sky

Baby, you're a firework
Come on, let your colors burst
Make 'em go, oh
You're gonna leave 'em falling down

Boom, boom, boom
Even brighter than the moon, moon, moon
Boom, boom, boom
Even brighter than the moon, moon, moon

Det er rart korleis så mykje blir veldig viktig å få gjort så snart ein set seg ned og skal lese til eksamen. I dag har eg til dømes fjerna støv frå tastaturet mitt. Ein skikkelig hastesak var det. Eg har dessutan kjøpt den første julepresangen. Julehandelen er jo viktig å kome i gang med må du forstå, mykje viktigare enn eksamen. Berre så synd at gåva som vart kjøpt var til meg sjølv (og blir kalla gåve berre for å rettferdiggjere for meg sjølv at eg brukte så mange pengar no når eg eigentleg absolutt ikkje har råd til det). Uansett, den fjerde mars skal eg på KAIZERS ORCHESTRA! Eg gler meg!!! :D

Når ein flytter er det viktig å pakke mobilladeren på ein lur plass slik at ein finner den fort når mobilen treng lading.

Eg veit eg gjorde dette. Eg har berre vore litt for lur for meg sjølv...

nokon som har ein sony ericsson lader til låns?

Å lese dommer i pengekravsrett er ikkje det kjekkaste ein kan gjere. å leike seg med mandarinskal og stearinlys derimot, det er kjekt det!

Haust

Ute slår regnet mot ruta. Det bles og er skikkelig surt. Eg sitt inne under eit ullteppe med tente stearinlys på bordet.

Haust kan i grunnen vere ganske så fint det...

Kan nokon vere så snill å fortelje meg at eg må legge meg?

panikk, panikk, panikk, panikk, ooouuups, panikk, ooouuups, panikk, panikk, panikk, panikk...

Plutselig var det eksamen i måro. Eg er mildt sagt ikkje klar. Eg håper sterkt på at underbevisstheten min e meir klar enn eg e, for om ikkje blir det fort litt meir kontraktsrettlesing te hausten :P

Jaja, ekje så mykje meir å gjere med det no. Det får gå som det går, og så får eg heller love meg sjølv eit nytt og betre liv under pengekravsrett så eg ikkje blir sittande på same måte som dette 9.desember... Tida vil vise om eg lukkast med det.

Om ikkje anna har i alle fall dei siste månadene lært meg at eg ikkje skal satse på ein karriere innanfor kontraktsrett. Det er jo greitt å vite...

Nokre dagar berre er slik. Slik at du skulle ynskje du kunne flykte frå livet. Setje deg på eit fly til ein stad langt borte der det ikkje var nokon som forventa noko av deg. Ein stad der du kunne gjere nett det som passa deg, nett når det passa deg. Ingen vekkarklokke som vekka deg, ikkje noko dårleg samvit når du vakna ein og ein halv time seinare og oppdaga at du hadde skrudd av klokka og snudd deg rundt. Ikkje noko heimeeksamen som låg og venta på at du skulle greie å konsentrere deg lengre enn i intervall på to minutt. Ingen køyretime som stod klar for å bryte ned sjølvtilliten din enda litt meir..

Nokre dagar berre er slik, men ein kjem som oftast gjennom dei og...

Kveldstur rundt Nordnes

Frisk haustluft, mørke, Lifehouse på øyra, bølgeskvulp, lysa frå byen, ein telefon til herlige Vibeke, kalde kinn, vottar, stjerneklart, måneskinn, stilla.

Kjøretime

Clutch, gass, gir, gass, gir, brems, gir, sving, gass, gir, blink, brems, clutch, gir, sving, gass, gir, gass, gir, hold sida, blink, brems, brems, BREMS... Og kjør...

Jada...

Kanskje automatgir hadde vore tingen?

Blogglysta har vore borte lenge no. Kan ikkje seie at den eigentleg er tilbake enda heller, men ettersom eg er trøtt no men ikkje greier gå å legge meg vart det til at eg hamna her i staden.

Det er rart korleis ein kan vere så glad i å sove men så lite glad i å legge seg som eg er. Eg forstår ikkje min eigen logikk. No er eg rett nok ikkje det mest logiske vesen, men litt logisk sans har eg da likevel. Trudde eg. Eller kanskje ikkje. Ikkje godt å vite. Det eg veit er at eg er trøtt no. Om ikkje ville eg ikkje skrive eit slikt meiningslaust og innhaldslaust innlegg som dette.

Tjohei og takk for seg!

Slapp av, eg lever...

Frå førelesningsnotata mine

• Trallalallalala.... han prate og prate men ka seie han egentlig?

Ikkje veit eg...

• Eg er sulten...
  

I dag skulle eg rydde tenkte eg. Det har eg forsåvidt gjort og, det bare ser ikkje slik ut. Av ein eller anna merksnodig grunn har eg ein tendens til å begynne med skapet når eg skal rydde. Det er nett som at det å vite at det er ryddig i skapet gir meg litt ro i sjela på ein måte. Bere så synd at rommet ser like rotete ut sjølv om skapet er ryddig.

Om eg skal vere heilt ærleg med dykk så ser faktisk rommet mitt mykje verre ut no enn før eg begynte å rydde. No ligg det nemleg store haugar av sorterte klede over heile golvet, på diverse stolar og over heile senga. Eg ante ikkje at eg hadde så mykje klede. Eg bruker vel berre omlag ein tredjedel av dei og. Mykje av det eg ikkje brukar er så slitt at det eigentleg ikkje er brukande. Eg berre greier ikkje kvitte meg med det. Kvar bukse, kvar genser, kvar t-skjorte ber liksom med seg så mange minner. Som til dømes treningsbuksa som vart kjøpt før ein påske ein gang på ungdomsskulen (eller var det faktisk barneskulen??). Eg vil påstå at det er verdens mest behagelige bukse. Eg brukte den så mykje at då eg byrja på Framnes pakka eg den ikkje med meg fordi den var så slitt. Det gjekk likevel ikkje mange veker før den var med meg på bussen til Norheimsund. På same måte kom den på underlig vis med til Høgtun. Med øydelagd glidelås, fillete kantar og tynnslitt både her og der var den framleis den mest behagelige buksa eg eigde.

Etter at eg kom til Bergen har eg ikkje brukt ho så mykje. Fleire gonger når eg har rydda slik som i dag har eg vurdert om eg skulle kaste ho. Eg har likevel ikkje greid det, ikkje hatt hjerte til det. Ikkje før i dag. No ligg ho i alle fall i ein pose saman med ein utvaska og slitt genser frå Skogsvåg idrettslag som eg fekk på barneskulen ein gong. Så gjenstår det å sjå om posen kjem seg ut i søppelet eller om den på underlig vis hamner inn i skapet att...

(ja, eg er og blir ein samlar, eg veit det...)

Å studere juss er fantastisk. Det er kjekt, spennende, interessant, morsomt, nyttig, rett og slett bare utrulig bra. Innimellom lure eg likevel litt kva eg drive med. Når eg for eksempel sit inne på ein klam lesesal og skal skrive arbeidsgruppeoppgave medan sola skin ute, når alle andre straks har sommerferie medan eg har fire veker (hjelp! bare fire veker??) att. Eller når eg prøver å lese fusadommen men ender opp med å lese same avsnitt fjorten ganger utan å få med meg kva som eigentlig står der, heilt til eg blir så oppgitt at eg må blogge om kor kjekt det er å studere juss bare for å minne meg sjøl på det...

Gleder meg til lunsj eg...

"Etter sosialomsorgsloven § 3 nr. 1 skal det ytes sosialhjelp til den som ikke er i stand til å sørge for sitt livsopphold eller dra omsorg for seg selv. Lovteksten bruker ikke ordet "rett" for den hjelpetrengende. Lovforarbeidene inneholder lite som belyser rettighetsspørsmålet. I utvalgsinnstillingen av 1953 til lov om sosialhjelp brukes ordet "rett" i lovutkastet, men ifølge merknadene er det ikke tale om "et sivilt rettskrav som kan gjennomføres ved domstolenes hjelp", se innstillingens side 46. At det ikke skulle være en rettighet i denne betydning, støttes også av departementets vurderinger av spørsmålet om adgangen til administrativ klage over sosialstyrets vedtak om sosialhjelp, se Ot.prp. nr. 56 for 1962-63 side 52. Her forutsettes at sosialhjelpen i motsetning til trygdehjelpen bygger på en individuell, skjønnsmessig vurdering både når det gjelder vilkårene for hjelp og hjelpens art og omfang. En klage skulle bare kunne skje på det grunnlag at vedtaket var i strid med lov eller forskrifter eller var åpenbart urimelig."

Er eg skuffa eller er eg letta? Er eg lei meg eller syns eg det er greit?

For å vere heilt ærlig, eg veit ikkje...

Alt er relativt!

"For at behandlingskriteriet skal kunne anvendes i slike tilfeller må det etter min mening være spørsmål om å hindre en vesentlig forverring av pasientens tilstand som med relativ stor sannsynlighet vil inntre i løpet av rimelig nær fremtid."

Har du nokon gong vore så nervøs at det kjennes som at hjertet vil hoppe ut av halsen din, at du har eit tivoli i magen og at føtene dine er høg på noko og difor ikkje greier stå stille?

Det har eg...

hmm..

Eg har bestemt at det er på tide at sommaren kjem. I alle fall våren. Difor har eg henta fram sjøstjerner og skjel til bloggen. Kanskje det kan skremme himmelen frå å sende meir snø over meg!?

På grensa til impulsiv

Nokre gonger skjer det. Ikkje så ofte kanskje. Oftast tar det kanskje litt meir tid. Å bestemme seg er nemleg ikkje så lett. Det må heile tida gjerast konkrete heilskaplege vurderingar, moment skal vegast, slutningar dragast. Vegen til ein konklusjon er neimen ikkje alltid berre lett.

Nokre gonger skjer det likevel. Ein tanke dett ned i hovudet. Tanken leiar til søking på nettet. Søkinga leiar til eit resultat. Resultatet viser seg å vere tilgjengeleg i den næraste elektriske butikken. Fornufta seier nei. Viljen seier ja. Og slik går det.

Plutselig var eg 2499kr fattigare...

Er du glad i regn?
Eg er. I dag kjende eg litt ekstra på kor glad eg er i desse dropane som fell ned frå himmelen. Det er nemleg lenge sida det har kome serleg mange av dei. Det har vore ein usedvanleg lang og tørr vinter for ei stakkars vestlandsjente. Rett nok er vestlandsjenta glad i snø. Snø er både fint, kjekt og vakkert det. Sjølv om eg til tider har klaga over den lange vinteren og all snøen vi har hatt i år, så har eg eigentleg sett pris på den. Likevel fekk eg ei god kjensle når eg kjente dropane treffe ansiktet mitt, hørte lyden av vatn som rann i takrennene og såg gjenskinet av veglysa i den våte asfalten i kveld.

Kall meg gjerne rar. Kanskje er eg det, kanskje ikkje. Glad i regn er eg uansett.

Til ein viss grad i alle fall ;)

Du veit det er eksamen snart når...

du ikkje står opp før klokka nærmar seg 12 fordi du har eit håp om at alt du bør, må og skal gjere forsvinn av seg sjølv dersom du berre fortrenger det lenge nok.

du ser det som heilt naudsynt å bruke mykje tid på internett for å finne ut kva ski du skal kjøpe.

du plutselig berre MÅ ta stilling til kva køyreskule du skal bruke, og korti du skal ta trafikalt grunnkurs, ta køyretimer og planlegge korti du skal ha sertifikatet i lommeboka.

du får det for deg at filmen som har venta på å bli bytta i over ein månad må bli bytta innan 48 timar.

du et sjokolade og anna usunn mat til det tyt ut øyrene dine med godt samvit.

du tviler på at verda vil stå til over påske om du ikkje baker noko godt snarast.

du kan BT.no og dagbladet.no utenat.

du har full kontroll på kva alle venane dine har gjort på fjesboka det siste døgnet.

du skriv eit langt blogginnlegg som avslører for alle lesarane dine kor ufatteleg ineffektiv du er i eksamenslesinga di...

Nowhere Man

He's a real nowhere man,
Sitting in his Nowhere Land,
Making all his nowhere plans
for nobody.

Doesn't have a point of view,
Knows not where he's going to,
Isn't he a bit like you and me?

Nowhere Man please listen,
You don't know what you're missing,
Nowhere Man,the world is at your command!

He's as blind as he can be,
Just sees what he wants to see,
Nowhere Man can you see me at all?

Nowhere Man, don't worry,
Take your time, don't hurry,
Leave it all till somebody else
lends you a hand!

Doesn't have a point of view,
Knows not where he's going to,
Isn't he a bit like you and me?

Nowhere Man please listen,
you don't know what you're missing
Nowhere Man, the world is at your command!

He's a real Nowhere Man,
Sitting in his Nowhere Land,
Making all his nowhere plans
for nobody.
Making all his nowhere plans
for nobody.
Making all his nowhere plans
for nobody!

kan kornblanding med youghurt godkjennast som middag?

du syns ikkje det nei?

kva om eg et dessert etterpå då?

"Report of the Secretary-General on Ethiopia and Eritrea"

????

"Special report of the Secretary-General on the United Nations Mission in Ethiopia and Eritrea".

????

Eg saknar den store raude boka.

!!!!




Trudde ikkje det var engelsk eg skulle studere på Dragefjellet...

Kjære Gud 2

Du har overbevist meg. Eg trekk tilbake det eg ba deg om tidligare. Ikkje ta snøen vekk enda. La den fortsetje å dale ned kvit og lett, leggje seg som eit mjukt teppe over Bergen. La snøen lage godlydar for kvart skritt eg tar. La snøfnugga danse muntert på veg mot bakken. La dei leggje seg mjukt over kåpa mi, la dei smelte i håret mitt, danne dropar som skin som diamantar.

Og du Gud, det hadde vore grådig kjekt om du kunne tatt ein samtale meg det juridiske fakultet og fått dei til å utsetje eksamen ei veke så eg faktisk fekk tid til å ta meg ein tur ut i den nydelige snøen din og...

Kjære Gud!

Eg trur det er på tide med ei lita oppklaring. Du veit alle dei bønnene eg sendte opp som lita jente (og litt større) kvar einaste vinter. Stemmer, dei om du kunne vere så snill å la det snø og la det vere kaldt heile vintaren så snøen vart liggand ja. Dei gjeld ikkje lenger. Berre slik at du er på det reine med det. Eg set sjølvsagt pris på at du endeleg svarar på desse årelange bønnene. Bønnesvar er jo alltid kjekt. Men det er noko med det at eg no bur i ein kald leilegheit som krevjer ein del straum for å vere leveleg og at eg betaler denne straumen sjølv. Vidare er det noko med at det ikkje er lik kjekt å vasse i snø til skulen kvar dag som det var å ake etter skuletid i barndommen. Å gå på trynet på dei glatte fortaua er heller ikkje like morosamt som det ein gang var å leike felleleiken på skuleplassen...

Misforstå meg rett. Det er kjekt med snø og det er kjekt med vinter. Men det begynner å bli nok no. Det held. Du kan godt sende våren til Bergen. Det hadde ikkje vore feil liksom...

Vil du vere med å klatre?

Då har eg kjøpt meg klatresko og sele, eg har vore ei helg på klatrekurs, og i går fekk eg endelig brattkortet. Eg er beinklar for å klatre. Mykje.

Nokon som vil vere med?

hmm...
Eg strekke på beinet. Neh.. eg kan ikkje høra at da knirke. Bøye armen eit par gonga. Nei, da e vist godt smurt dar og. Tar ein kikk i spegelen... phu.. ingen gråe hår i sikte.

kanskje det ikkje er så gale å bli 23 likevel?

I dag vakna eg heilt overbevist om at eg hadde slått ut to av fortenna mine i løpet av natta...

Eg har dessutan senka ein seglbåt i natt. Det gjorde imidlertid ikkje så mykje. Eigaren bere snudde på nokre steiner og plukka den opp att. Den var nemlig krympa til ein liten modellbåt.

Hugsar du fjortistida di? Eg har i dag tatt ei reise tilbake til mi. Det var ikkje så vanskeleg som ein skulle tru. Berre å setje på Westlife og "flying whithout wings" det, så er eg tilbake med ein gong.

Det er morosamt korleis ein sang kan bere med seg så mange minner.

Boller i ovnen

Nokre dagar berre er sånn. Du har ikkje noko val. Allereie frå du slår opp augene veit du det. Det er ein slik dag. Ein slik dag kor du ikkje får gjort noko av det du hadde planar om å gjere. Ein slik dag der hovudet berre er fullt av for mange tankar på ein gong. Ein dag der du angrar på at du bur aleine, for du skulle så gjerne hatt nokon å vere med, men samstundes orkar du ikkje tanken på å løfte ein finger for å få kontakt med ein av alle dei vennane du har berre nokre minutts gange unna.

Det er ein slik dag.

Heldigvis hadde eg ingrediensane til bollar i skapet. Dagen er redda!

nytt og bedre liv?

Til jul fekk eg "evnen til å stå opp før halv ti". Dette hadde vore ein veldig praktisk evne om eg berre hadde fått den til å fungere. Sissel, som eg fekk evnen av, meiner den vil fungere heilt fint om eg berre følgjer den vedlagte bruksanvisninga nøyaktig. Det kan nok hende at ho har rett i dette, men diverre for meg er ikkje eg den beste på å følgje bruksanvisninger... Planen min om å begynne eit nytt og betre liv i dag fekk dermed ein dårleg start. Men,men, kvifor gjere i dag det ein kan utsetje til i morgon?

Det er kaldt her, rull over..

.. og de rullet seg rundt og en falt ut...

Eg trur eg var den som falt ut. Kaldt er det i alle fall her. På kjøkkenet puster eg frostrøyk og på badet hakker eg tenner. I stova har eg endelig greid å få temperaturen opp i litt over 18 grader(etter at ovnen har stått på fullt i over eit døgn og eg snart har fyrt opp dei to posane med ved eg tok med meg frå Sotra).


Sjølv om det er kaldt her har eg ikkje så mykje å klage over. Eg har husrom, varme klede, omn og pengar til å betale straumrekninga. Det er nok av dei som ikkje har det. I Bergen er det faktisk 669 heimlause.
Dei har grunn til å klage...

Då har mobilen min for alvor begynt å synge på siste verset. Det kan hevdas at den har vore på veg nedover ganske lenge, men eg har valgt å kalle det personlighet, ikkje feil. Dei siste dagane har eg likevel måtte innsjå at denne personligheten er i ferd med å ta overhånd. At mobilen plutselig, i rein glede, lyser opp i den tru at eg har kobla til headsettet, det kallar eg sjarmerande. Det at den nekter å la meg prate i telefonen utan over høgtalar, det minner meir om trassalder(hmm.. der har vi ein tanke. Telefonen er vel faktisk omlag så gamal. Kanskje den berre er kome i trassalderen? Vil det seie at den vil kome over det med litt tolmod og tillit??)

Uansett, i lengda blir det litt slitsamt om alle samtalar skal føregå over høgtalar. Ettersom telefonen har vist dette nye personlighetstrekket over fleire dagar no har eg begynt å gi opp håpet om at det berre er ein fase. Eg er redd det nye trekket er kome for å bli. Eg har difor bestemt meg for å kjøpe ein ny telefon. (Skjønt, eg lurer på om eg skal vente til etter julaftan, for eg reknar jo sjølvsagt med at eg vinn telefonen som er ein av hovudpremiane på gjerrigknarken sin julekalender :P). Dette bringer meg over til poenget med dette innlegget. Eg treng hjelp. Kva telefon bør eg kjøpe? Har du noken gode tips? Ein telefon du vil anbefale? Ein du vil fraråde?

Eg vil helst ha ein Sony Ericsson, den skal ikkje vere for dyr, gjerne ha eit OK kamera, vere liten og lett... jah.. eigentleg veit eg ikkje heilt kva eg vil ha. Det var liksom ikkje i planane mine at eg skulle ha ny telefon no. Så derfor treng eg all den hjelpa eg kan få;)

Legg at tipsa dine i ein kommentar, send meg ein melding (den kjem mest sannsynleg fram, men mobilen min liker å lure meg til å sende meldingar to gonger so om du får dobbelt svar veit du kvifor:P), er du riktig vågal ringer du(men eg tar ikkje ansvar for kven som kan kome til å overhøyre den samtalen:P)...

Ferie :D

Då har eg endeleg fått ferie utan hermeteikn. Har nett kome heim frå årets siste arbeidsgruppe. Herlig! Då eg skreiv dei førre innlegga trudde eg at eg måtte skrive oppgåva innan måndag, men i ettertid har det vist seg at den ikkje skal inn før 11. januar! Herlig!!

Nett no strøymer eg rett nok over av glede og inspirasjon, så eg tenkte faktisk eg skulle skrive mest mogleg no. Det hadde tross alt vore greit å få den unna før jul slik at eg slepp å ha den hengande over meg. Men vi får sjå kor langt inspirasjonen rekk:P

Når inspirasjonen tek slutt tenkte eg å gå ut og handle dei siste julegåvene. Skal bli godt å få det unna og :) Når det er gjort gjenstår det berre å pakke alt pikk-pakket eg skal ha med meg heim, vaske nokre maskiner med klede, vaske gangen og leiligheita og så er eg klar for jul. Heldig som eg er blir eg henta av mamma og pappa i morgon. Blir herleg å sleppe å dra alt med seg på bussen, det ville nemleg fort blitt tungt og bale :P

Vel heime skal eg hive meg rundt med julebaksten. Då skal det bli kakemenn, kokosbollar, risbollar og peppermyntekonfekt på løpande band! Gleder meg :D

vilikkjevilikkjevilkkje

Eg vil ha ferie! Eg vil legge vekk lovsamlinga og far og sønn falkanger. Eg vil krølle saman utskrifter av rettstidene og rådsegn, mønsterbesvarelser og sensorveiledninger. Eg vil, men eg kan ikkje. Ikkje enda, ikkje i dag, ikkje i morgon. Men på torsdag, på torsdag får eg endelig lov, ja utenom lovsamlinga då.. den må eg vist dra rundt på ei veke til (jf. forrige innlegg.)

Eg er lei av tingsrett, lei av å tenke på eigedomsrett, grensene for den, bruksrettar, hevd, sameige, servituttar, ordlyd, forarbeid og rettspraksis. Eg vil ikkje ha eksamen på torsdag. Eg vil ha ferie! No!!!

tirsdag-onsdag-eksamen :S

tirsdag-onsdag-eksamen-juleferie?

Neida.. jusstudentar treng ikkje ferie. Det kan i alle fall synest som om fakultetet meiner det. Her snakkar vi eksamen på torsdag, inføringsforelesning i nytt fag på fredag. Ferie kan vi sjølvsagt ikkje få før den 21. Det er jo klart. Dei må jo sikre seg at vi rekker å begynne på det nye faget før ferien, slik at vi kan utnytte "fridagane" til å lese. Om ikkje kunne dei jo risikert at vi tok ein liten pause frå studeringa, det hadde jo vore for gale...

Kvifor?

Kvifor blir oppsummeringsførelesning, faglunsj og manduksjon lagt til same dag?
Hovudet mitt er fullt :(

1. desember

Det er rart kor mykje lettare det er å stå opp når ein veit at det ligg ein kalenderpakke og venter...

Fryd og glede!

Eg fann eg fann!
Kva fann du?
Armbandet mitt!

:D :D :D :D :D

Fjortisfakter

You can't trust vampires... Trust me. (Edward)

It would be nice to not want to kill you all the time. (Jasper)

Guess, the wolf's out of the bag. (Jared)

I'm not technically breaking any of his rules. He did say never to take a step through his door, but I came in through the window. (Edward)

Jasper... No fair with the mood control thing. (Bella)

Neste veke?

Er det for seint å begynne det nye og betre livet neste veke?

nytt og betre liv?

Eksamen nærmar seg. Eg var fast bestemd på å byrje eit nytt og betre liv. stå opp tidlig, ete skikkelig frukost, komme meg på skulen til klokka 8...

jah... når klokka ringde var eksamen framleis langt inn i framtida. Ei kveitebolle var frukost god nok og skulen kom jo ikkje til å gå nokon plass med det første...

I morgon skal eg byrje eit nytt og betre liv. Kanskje..

status 02.28

Gira? JA!

Fornøgd? Ja, ganske

Letta? vil påstå det

Frustrert over enkelte punkt? Ja... Finst det verkeleg berre ein måte å filme ein dialog på?

Glad for at eg har lese boka før filmen? Definitivt!

Jake eller Edward? Edward

Totalt: Nokon som vil vere med på kino ein dag?

New Moon

Dagbladet trilla to, VG og aftenposten trilla tre og BA og Nettavisen trilla fire. Eg er spent. Spent på kva dom eg kjem til å gje. Er eg så djupt inni historia, så kjenslemessig engasjert i Bella, Edward og Jake at eg kjem til å leggje godviljen til og oversjå det som er mindre bra? Eller er eg så forventningsfull, så bestemt på korleis det skal vere, korleis det skal sjå ut, at eg kjem til å stille meg kritisk til alle val filmskaparane har gjort?

Eg håper eg kan seie meg einig med BA og Nettavisen, eg fryktar at terningen min kjem til å lande nærare VG eller Dagbladet .

23.58 skal eg sjølv begynne å trille terningen, så får vi sjå i morgon kva den landar på.

River

Eg trur dette er min absolutte favorittsang! Den er berre ufattelig nydelig!
Kanskje er det litt tidlig å begynne å høyre på julesongar, men ein så fin song fortener å bli spelt meir enn berre i desember!

sett deg ned, ta deg tid, høyr etter og nyt!

:D

Nokre gonger er eit stort smil det einaste som kan beskrive kor bra ein har det.

Gode venner, fint ver, kjekt studie, gode resultat, fantastisk familie...

Eg er velsigna!

Kjære lesesalsgut!

Kjære lesesalsgur nr 1. Eg forstår at du er stressa over strafferetten og at tyggistygging er ein avslappingsmåte som funker for deg. Trur du likevel du kanskje kunne klart å lukke munnen din medan du slafser på tyggisen din?

Kjære lesesalsgut nr 2. Musikken du høyrer i hovudet ditt er sikkert fin den, men bere så du veit det så er ikkje takttrampinga di like kjekk å høyre på medan ein desperat prøver å rette konsentrasjonen sin mot dei naborettslege spørsmål flyplassutbygging reiser. Trur du kanskje du kunne klart å halde foten din stille, eventuelt trampa litt mindre hardt?

Om de finn det vanskeleg å innfri ynskja mine, kunne de i det minste samkjøyrd dykk så de trampa og slafsa i takt??

Ver så snill!?

Sal 94,9

Høyrer ikkje han som planta øyra,
ser ikkje han som skapte auga?

Livet i gang igjen...

Den siste tida har livet mitt stått på pause. Oppvasken har hopa seg opp, klesvasken har nådd nye høgder, lesesalen har sett minimalt til meg, og søvn har vore nedprioritert. Medan livet mitt har stått stille har Harry Potter gått frå 11 til 17 år på ein-to-tre.

For første gang har eg lese heile serien i samanheng. Gjennom dei første tre-fire bøkene greidde eg å avgrensa tida eg brukte)til ein viss grad i alle fall), men når eg kom til femte var det gjort. Kvar ledige sekund, pluss ein del ikkje ledige vart brukt med boka framføre meg. Lesa kan ein gjere til frukost, middag, kvelds, når ein pusse tenna, etter ein har lagt seg, før ein står opp, som pause i oppgåveskriving, i staden for oppgåveskriving, osv.

Sjølv om det har vore fantastisk å følgje Harry er det nesten litt deilig å vere ferdig no. Det var herlig å stå opp i dag og faktisk komme meg på skulen i skapeleg tid i stadenfor å plutselig oppdage at dei fire sidene eg skulle lese medan eg åt frukost hadde vorte til fire kappittel...

I dag var eg på skulen tidlig nok til at eg rakk å sitje ei stund på lesesalen før eg gjekk på bønnemøtet(som eg aldri bruker å rekke), eg har hatt ein ganske effektiv arbeidsdag og føler at eg endelig har begynt å komme litt i gang med pensum(verken Ane eller Vibeke satt på lesesalen, så då var det ingen å ha pause med... jo forresten, eg hadde ein times telefonpause med Sissel som har bursdag i dag. GRATULERA!)

No har eg nett tatt oppvsken, eg har rydda og ordna på rommet, etter eg er ferdig her skal eg lage meg ovnsbakt laks til middag og so tenkte eg eg skulle bake eit brød eller to. Sjølv om eg har kost meg saman med Harry, Ron og Hermione den siste tida er det jammen meg deilig å kome igang med livet att og :P

Endelig helg!

:D :D :D :D :D :D :D

om under eit døgn

skal de sleppe å bli plaga av meir prat om risikoens art og grad, sannsynet for å dette ned frå verandarekkverk, sjansen for å få varig hjerneskade av å tryne an på eit vått gymsalgolv, det moglege objektive ansvaret Peppes ville fått dersom den tunge veggpryden plutseleg datt ned og traff meg i hovudet osv. osv.

Om under eit døgn er eg ferdig med eksamen i erstatningsrett. Håper eg... kanskje får eg ein fin sommar med vekselvis Lødrup og Nygaard på fanget, men den tid, den sorg.

Eventuelt kan eg peile meg inn på ein profesjonell karriere som stolsnurretester. Eg har opparbeida meg ein viss spisskompetanse på dette området dei siste vekene nemleg. (kven var det som kom på å ha snurrestolar på lesesalen?)

Neida, livet er bra det. Sjølv om det ofte høres slik ut på meg så er ikkje studiet alt, og ein eventuell dårlig karakter kjem ikkje til å ta livet av meg. Sola skin ute og som innbyggar i Bergen kan ein jo ikkje gjere anna enn å sjå lyst på livet då. Trur eg snart skal gå meg ein tur i det fine haustveret. Eg anbefaler deg å gjere det same. Berre sjå opp for gesimser og mønepanner som plutselig finn det for godt å dette i hovudet ditt...

Tøggjen og utadspøtten

Nokon som har ein spade til overs? Eg trur eg skal grava meg ned, djupt ned.

Har nett fått att heimeeksamen. Der var "anonym lærer" så snill at han/ho slo fast at "kanditaden" (kva skjer med at sensor plutselig er anonym og bruker "kandidaten i stadenfor "du"?) eigentleg burde finne seg eit anna studie, type på NLA eller HF (Okei, so sa han/ho kanskje ikkje dette i så direkte ordelag, men eg er sikker på at det stod mellom linjene!).

Jada, om eg ikkje følte eg kunne lite før dette so har han/ho i alle fall sikra at eg er viss på at eg ikkje kan noko no...

Eg gleder meg lite til torsdag...

Sukk!

Det er ei veke til eksamen og eg greier ikkje kome meg ut av senga og bort til skulen før klokka nærmar seg 10...

Sukk...

Bedre seint enn aldri...

Seier eg når eg kjem på skulen kl. 10 når eg eigentleg burde vore her kl. 08...

arbeidslivsdagen

Dagens utbytte: ti kulepenner, ein markeringstusj, to termokopper (ein med kaffi), eit krus, ei T-skjorte, ein refleksvest, eit refleksband, ein refleksnøkkelring, ein pakke pastiller, litt sjokolade, eit nett og diverse brosjyrer (Måtte jo late som at eg var litt interessert i noko anna enn pennane deira).

Tjohei!

The potters hand

Beautiful Lord, wonderful saviour
I know for sure, all of my days are held in Your hands
Crafted into Your perfect plan

You gently call me, into Your presence
Guiding me by, Your Holy Spirit
Teach me dear Lord
To live all of my life through Your eyes

I'm captured by, Your Holy calling
Set me apart
I know You're drawing me to Yourself
Lead me Lord I pray

Take me, Mold me
Use me, Fill me
I give my life to the Potter's hands
Hold me, Guide me
Lead me, Walk beside me
I give my life to the Potter's hand

Me-E-Perfekte-Berre-Perfekte-Heilt-Heilt-Overlegne-Nakne-Dame

På veg heim frå basis tok eg plutselig meg sjølv i å seie denne remsa om att og om att inni meg:

"Me-E-Perfekte-Berre-Perfekte-Heilt-Heilt-Overlegne-Nakne-Dame, Me-E-Perfekte-Berre-Perfekte-Heilt-Heilt-Overlegne-Nakne-Dame, Me-E-Perfekte-Berre-Perfekte-Heilt-Heilt-Overlegne-Nakne-Dame"

Korfor? Ikkje spør meg. Kanskje av same grunn som at eg sit og snurrer på stolen på lesesalen?

Av og til lurer eg på om eg er heilt vel bevart i topplokket...


Kva remsa over betyr? Kva trur du??
(Hint: Naturfag/kjemi)

...

dum, dummare, dummast...

I går fekk me utlevert den obligatoriske kursoppgåva (heimeeksamenen). Faktum skuffa ikkje denne gangen heller. Eg sit att med ein aukande frustrasjon. Eg veit ikkje heilt kven eg skal vere mest irritert på, Peder Ås, Kari Holm eller Hans Tastad. Her snakker vi dum, dummere og dummast(ikkje nødvendigvis i den rekkefølgen som her)... Bere so synd at deiras dumskap går ut over lille uskuldige Lars Holm. Stakkars guten endte opp med hjerneskader på grunn av tre voksnes dumskap. Verda er urettferdig.

Faktum er som følgjer(fritt etter hukommelsen):
Det er ein fin sommardag, borna til Peder Ås har lyst å bade. Sjølv om Peder veit at det bruker å komme naboungar som vil bade når bassenget står på fellesarealet, borna hans har fortalt at særleg Lars Holm er plagsam, set han det opp der og fyller det med vatn. Peder har nemleg laga platting i sin hage så det blir for hardt å setje bassenget der, plenen på fellesarealet er mykje betre. Når bassenget er ferdig fylt går han inn til borna sine som vil ha lunsj før dei skal ut å bade. Bassenget blir altså ståande utan tilsyn.

Eit lite stykke bortanfor er Kari Holm ute med Lars, sin 2 år gamle son. Lars syns vatn er kjempeartig og peiker begeistra bort på bassenget som Peder er i ferd med å fylle. Kari er imidlertid meir opptatt av at Lars har begynt å bli litt raud av sola. Ho spør to 6 år gamle jenter som driv og leiker med ein kattunge om dei kan sjå etter Lars medan ho går inn og hentar solkrem.

Så snart mora er borte får Lars det for seg at han skal bort til bassenget. Peder er no gått inn, så bassenget står utan tilsyn. Dei to jentene passar å begynne med på Lars, men då kattungen finn det for godt å gå andre vegen følgjer dei etter. Ein kattunge er trass alt meir interessant enn lille Lars.

Lars kjem seg tilslutt bort til bassenget. Der flyt det eit spanande badedyr som han gjerne vil ha tak i. Lars lener seg over kanten og...

Ring-Ring-Ring... Hans Tastad, pensjonistnaboen til Lars og Kari sit på terrassen og drikk kaffien sin. Han har følgt med på alt som har skjedd, fått med seg at bassenget står utan tilsyn, at Kari gjekk inn og gav ansvaret for Lars til to seksåringar, at seksåringane forsvann med kattungen, at Lars lente seg over bassengkanten..
Men oi.. der ringte telefonen, Hans går inn for å svare...

Etter dette vil dei at vi skal finne ut om
1) Peder er erstatningsansvarleg overfor Lars

2) Peder er erstatningsansvarleg overfor Kari (som hevdar ho fekk sjokkskadar då ho kom ut att etter 10-15 min og fann guten sin bevisstlaus i bassenget. Ho fekk vidare depresjonar og vart arbeidsufør)

3) Hans er erstatningsanvarleg overfor Lars (ettersom han såg kva som skjedde men ikkje greip inn)

4) Hans er erstatnignsansvarleg overfor Kari.


Mitt spørsmål til dykk er
1) kven er her dum, kven er dummare og kven er dummast??
2) kven syns de eigentleg bør betale erstatning og kven bør gå fri?

Herre, gje meg dine auge

Herre, gje meg dine auge,
så eg ser når andre har det vondt.
Herre, gje meg dine auge,
så at eg kan skimte smerte gjennom smil.

Herre, gje meg dine øyre,
så eg høyrer hjertets stille gråt.
Herre, gje meg dine øyre,
så at eg kan høyre tause rop om hjelp.

Herre, gje meg din munn
som seier ord som gleder.

Ord til oppmuntring,
ord til trøyst,
ord som gjev håp.

Herre, gje meg dine hender
som alltid mot alle er strakt ut,
som klappar ei nedtyngd skulder,

som stryk bort ei tåre, som gir og tar i mot.

Herre, gje meg av ditt hjerte,
så eg lir med menneske som lir,
så eg gler meg med dei glade,
så at eg kan elske, elske slik som Du.

Sølvi Helen Hopland

Så var vi der igjen

på datarommet. Med dårlig luft. Dårlig konsentrasjon. Lite action på fjesboka. Har mest lyst å gå heim og sove. Irriterer meg over den ikkje eksisterande oversikten, den fråverande strukturen, den manglande formuleringsevna og det tåpelige faktumet.

Då er det godt det er lunsj med navigatørane på Fjøset, at eg kan gå heim til Sissel så snart oppgåva er ferdig og at det er grilling og klatring med BKS på Helleneset i ettermiddag.

Livet er i grunnen ikkje så verst når eg berre får tenkt meg litt om. Men gymlærar skal eg aldri bli. Då ender ein opp med å påføre kommunen erstatningsansvar fordi dumme elever søler vatn på det nylakkerte golvet så den uheldige Ørnulf tryner inn i betongveggen med hodet først og blir 100 % medisinsk ufør....

Om 37 minutt blir Bergen ein betre by å bu i. Då kjem nemleg Solveig tøffande inn på togstasjonen, klar til å ta til på det fantastiske livet som bergensstudent. Til helga blir byen enda rikare då Solveig sin sambuar, den fantastiske Lina kjem med flyttelasset sitt. Eg hopper nesten i taket av glede :D :D :D

Eg har framleis ikkje funne nøklane mine :(
Seriøst, korleis kan eit så stort nøkkelknippe berre forsvinne?? Eg forstår det ikkje. Den beste forklaringa eg kan kome på er at dei grodde bein over natta og spaserte ut av eigen maskin, og sei meg, på ein skala frå ein til ti, kor sannsynlig er det??

Nei, no skal eg ta turen til togstasjonen og leike velkomstkomite:D Tjohei!

mysteriet med nøklane som forsvann

Tirsdag kom eg heim frå jobb, gjekk inn døra, slengte frå meg veska, tok nøkkelen frå lysbrytaren, låste opp postkassa, låste att postkassa og gjekk inn att.

Onsdag kom eg heim frå jobb, gjekk inn, slengte frå meg veska, snudde meg for å ta nøkkelen frå lysbrytaren berre for å oppdage at den ikkje var der...

Dei siste dagane har eg leita meir eller mindre panisk etter nøklane. Eg har snudd opp ned på alt eg har i gangen, eg har henta inn att bossposen og leita gjennom den, eg har leita i kjøleskap og fryser, sofa og seng, under komfyr og vaskemaskin, på alle bord og hyller, i skap og skuffer, eg har kort sagt leita alle tenkelege og utenkelege plasser i leiligheita. Eg har dessutan leita i gangen, kjellaren og utanfor, sjølv om eg aldri tar med meg nøkkelen lengre vekk frå leiligheten enn nett utom døra til postkassen.

No er eg heil rådvill. Eg har gått tom for plasser å leite. Eg kan ikkje forstå kor nøklane har tatt vegen. Dei er sporlaust forsvunne, oppløyst i lause lufta, rett og slett borte.

Kva skal eg gjer? Kor skal eg leite? Kor kan dei ha tatt vegen?

Leiligheten min er ikkje så stor, om dei er her burde eg ha funne dei. Det får meg til å tru at dei ikkje er her. Men ettersom eg aldri, og då meiner eg aldri, tar desse nøklane med meg ut av huset, kan eg ikkje forstå at dei ikkje skal vere her inne heller...

Kor er nøklane mine?
Hjelp meg..
ver so snill...

kom tilbake, kom tilbake!

Folkens, no syns eg de har vore vekke lenge nok. Grett nok, det er ferie, men kvifor kan de ikkje gjere som meg og ta ferien dykkar her i Bergen? Bergen er trass alt Noregs vakraste by, berre spør alle turistane som har tatt plassane dykkar i bybildet i sommar. Dessuten betaler de allereie husleige her, så kvifor ikkje utnytta pengane dykkar og bu her i sommarmånadane og? Tenk økonomisk (bla-bla-bla, sparer penger på mat ved å bu heime, bla-bla-bla, kanskje du skulle tenke litt på økonomien til foreldra dine og??), utnytt husleiga di og kom tilbake til Bergen no!

Han pleide alltid å si at det bare fantes en Vei; at det var som ei stor elv, med hver dørstokk som et utspring, og hver sti som ei bielv. "Det er farlige saker det, Frodo, å gå ut av døren," sa han ofte. "Der setter du foten på Veien, og hvis du ikke passer på hvor du setter føttene, kan ingen vite hvor du blir revet med hen."

Somer, Molde, Jobb og Mannen med det sleipe håret

Ser det er ei stund sidan sist eg skreiv noko her. Det har ein naturleg samanheng med at eg ikkje har viktigare og meir seriøse ting, som til dømes eksamenslesing, eg eigentleg skulle gjort.

Sidan sist har eg gjort unna ferien min. Ei veke på hytta i Molde var det eg fekk av ferie i år. Eg innser at eg kanskje burde skjønt tidligare at det vart litt lite, kanskje helst før eg takka ja til å jobbe fram til studiestart. Men, men, gjort er gjort og spist er spist, det er uansett for seint å endre på det no. Eg får heller ta ein lengre ferie til neste år:P (dessutan kjem eg vel til å bli ganske fornøgd når pengane renn inn på konto tenker eg).

I sommar, som i fjor, jobbar eg på dagsenteret på Landås menighets eldresenter. Ein veldig koselig jobb kor eg får treffe mange artige og koselige menneske. Sjølv om eg liker jobben min må eg innrømme at det er tungt å stå opp 06.30 kvar dag. Det at eg veit at eg skal gjere det mandag-fredag fram til studiestart gjer det vel kanskje ikkje lettare heller. Eg har allereie begynt å telle ned. No er det faktisk berre 27 dagar att (ehh.. av 32 då, så så veldig langt har eg vel eigentleg ikkje kome...) kor vekkarklokka kjem til å rive meg ut av draumeland i alle fall ein time (etter min smak eigentleg to) for tidlig. Det skal eg klare. Og so må de hugsa å misforstå meg rett her. Eg syt ikkje over jobben min, den er eg glad i, eg er berre litt for glad i å sova...

Tilbake til kva eg har gjort sidan sist...
eg var altså på hytta ei veke. Ja, eg var aleine. Folk spør meg alltid om det, så ser dei på meg med vantru i blikket kvar gang eg seier ja. Kvifor er det så utenkeleg å reise på hytta aleine eigentleg? Eg trur fleire hadde hatt godt av å ta seg ei veke, eller i alle fall nokre dagar for seg sjølv i ny og ne. Det er ikkje så kjedelig som det høyres ut som ;) No skal eg innrømma at eg vart litt einsam i år då. Eg har reist aleine på hytta dei siste åra, men då har eg trass alt budd på internat før sommarferien, så sosialbehovet mitt har på ein måte vore overdekka på førehand. I år hadde eg ikkje så mykje å gå på. Før eg reiste var mange av vennane mine reist frå byen, og dei som var her hadde eg ikkje sett noko særleg til ettersom både dei og eg sat med intensiv eksamenslesing. På mange måtar var eg difor litt underernært på sosialt samvær då eg reiste til Molde. Dei første dagane merka eg ikkje så mykje til det ettersom Bella, Edward og Jacob heldt meg med selskap. Dei var trufaste både dag og natt, veik aldri frå mi side. På bussen, på Moldetorget, på ringbussen, på Kvam, på terrassen, i sofaen, i senga, over alt var dei med meg. Desto større vart tomrommet etter dei då dei forlot meg. Nokre gonger skulle eg ynskje eg las litt seinare... (Eg kunne jo eventuelt brukt natta til å sove i staden for å lese då. Ein kveld rundt kl 00.00 tenkte eg så fint at eg kunne lese litt til, 10-20 min og så skulle eg legge meg. Neste gang eg såg på klokka var ho 04.30...)

Kveldane utan Bella og dei andre vart fort litt lange. Eg prøvde å slå dei i hel med TV, men når tv 2 berre klikka og NRK (1, 2 og 3) bestemte seg for å berre sende kjeeeedelige program, funka det dårlig. Eg leita fram pappa sine gamle MAD (fra 70 tallet) og slo i hel litt tid med det. Den store redningen vart til slutt Quadra Pops, eit "fantastisk" spel (liknar på tetris) eg har på mobilen... (ja, eg er omtrent så tragisk som eg høyrest ut som...)

Dagane gjekk imidlertid ganske so fort. Eg fekk nokre dagar med fint ver kor eg fekk slikka litt sol, eg vart ven med grasklipparen og eg fekk prata med dei søte nabohytteungane. Eg fekk dessutan vere vitne til at den gamle og kjære båten vår, Dolly, gradvis vart omdanna frå "Dolly" til sjørøverskipet "Den Sorte Dame". Eg har nemlig ein bestefar og ein grandonkel som er litt meir enn normalt kreative og handnemme. (sjørøverskuta blir forøvrig laga til glede for Andreas, sonen til fetteren min og altså oldebarnet til bestefar)

i løpet av veka fekk eg dessutan tid til å besøke bestemor på sjukeheimen nokre gonger, eg fekk ete middag på eldresenteret (eg meiner det, eg glei rett inn i mengden :P), eg kjøpte meg ein kjole for berre 75kr (lenge leve salg) og eg fekk besøk av Elin.

Etter litt for mange kvelder aleine fekk eg besøk av Elin siste kvelden. Me spiste is og prata, så prata me og spiste is, og innimellom litt prating og is drakk me litt kaffi. Det var rett og slett berre utrulig koselig! Takk for at du kom på besøk Elin!

Kjolen eg kjøpte for 75 kr brukte eg no på lørdag då eg var i 80 års dag til bestefar (altså den andre bestefaren min, ikkje han i Molde...). Dagen vart feira med middag på fjellstova på Stord og kaffi på Kyvik etterpå. Heile slekta, med berre eit unntak, var samla. Utrulig koselig. Forresten, om du nokon gang er på fjellstova må du passe på å ete karamellpudding til dessert. Den er FANTASTISK!

I går stod nok eit høgdepunkt på programmet. Solveig var i byn med flyttelasset sitt og i den anledning tok både Karoline og Bjørnar turen til byn dei og. Det var berre fantastisk herlig å sjå Solveig att. Eg har ikkje sitt ho sidan oktober, så det var absolutt på tide. Det er berre fantastisk at både ho og Lina kjem til byn til hausten! Eg gleder meg!!!! (DEt var fantastisk koselig å sjå KAroline og Bjørnar att og altså. Dei hadde eg ikkje sitt sidan begynneslen av mai, så det var i grunnen på høg tid det og:P )

Eg og Karoline hadde planlagt at me skulle kjøpe jordbær og ha jordbær og sjokoladefondue. Det vart det imidlertid ikkje noko av ettersom alle jordbæra me fann såg heller mindre delikate ut. Me endte opp med cola, druer og chips i staden, det var i grunnen ikkje feil det heller;)

Ettersom eg ikkje fekk jordbær i går gjekk eg på jordbærjakt i dag. På rema 1000 selde dei mindre delikate bær til 39.90 for korga. På Spar selde dei delikate jordbær til 24,90 korga. Eg kjøpte to korger:D Gud må ha vore i eit fantastisk godt humør då han skapte jordbær!

På veg heim frå jobb vart eg dessuten frista av dei store plakatane i vindauga på Telegrafen til å ta ein tur inn. Etter å ha prøvd ca 7 kjoler, alle til halv pris, kjøpte eg ein. Det var eigentleg to eg hadde lyst på, tre om dei hadde hatt den tredje i riktig størrelse. Finkjole for 250 kr er ikkje så gale i grunnen. Salg er genialt!

Om du er av den oppfatning at eg er eit normalt menneske utan nemneverdige mentale lidingar kan du stoppe å lese her. Dersom du allereie har avslørt meg og innsett at eg eigentleg er meir eller mindre gal kan du fortsetje.


Mannen med det sleipe håret er tilbake. Dei to første dagane på jobb var han ikkje på bussen så eg var redd eg hadde mista han, men sidan mandag har han vore på plass. I går holdt både eg og han på å miste bussen, men me rakk an så vidt begge to (kvifor var 50 bussen tre min for tidlig i Småstrandgaten i går?? Stress..). Eg lurer på kva mannen med det sleipe håret eigentleg heiter. Eg lurer dessutan på om eg må finne eit anna namn til han. i haust fann eg nemleg ut at han studerer juss. Riktignok gjekk han anten 4. eller 5. året, så litt eldre enn meg er han jo, men likevel. Om han er "mann" så må jo eg nesten vere "dame". Eg er ikkje "dame". Eg er "jente" eg. Men eg kan jo ikkje kalle han "gutten med det sleipe håret" heller. Det blir liksom for dumt. Kanskje eg skal kalle han "han med det sleipe håret". Det er vel eit ganske nøytralt namn. Kanskje burde eg droppa håret heilt. Det er jo ikkje heilt snilt å gå rundt å seie at folk har sleipt hår heller. Eg kan begynne å kalle han "matpakka", ja, for han kjem alltid med ein matpakke i handa, men eg er ikkje sikker på om det er så mykje betre enn det sleipe håret. Hmm... Livet er fullt av vanskelige spørsmål.

Om du med det sleipe håret som bruker å ta 50-bussen 07.38 fra småstrandgaten har googla "dragefjellet", "juridisk metode", "kontraktsrett" eller nokre av alle andre juridiske omgrep eg har kome i skade for å blogge om, og på den måten har forvilla deg inn på bloggen min, vil eg berre beklage det lite flatterande namnet eg har gitt deg. Vil du bli kvitt det får du presentere deg ein morgon på busstoppet i Småstrandgaten :P

No skal eg ete litt meir jordbær, sulle vekk litt meir tid på internett, og så skal eg legge meg. Oppvasken eg eigentleg skulle ta med ein gong eg kom heim i dag blir visst ståande til i morgon... Den som hadde hatt ein oppvakmaskin... Sukk...

Ferie med bismak.

Då var det sommarferie på meg og. Eg hadde forventa å kjenne ei enorm glede spreie seg i kroppen. Ei glede over å vere ferdig, over å ha fått vist kva eg kan. Ei glede over å sjå sommaren ligge framføre meg. Ubrukte dagar, fri frå lesepress, oppgåveskriving og dårlig samvit for alt som burde vore gjort.

Eg hadde forventa ei slik glede, men den er ikkje kome enda. Eg kjenner meg berre tom, tom og oppgitt. Eg kunne så mykje, eg har lest og lest, skaffa meg overblikk og detaljkunnskap. Likevel er pensumet så stort at ein ikkje kan ha fullstendig kontroll på absolutt alt. Diverre.

Eg føler meg snytt. Snytt for tid og energi brukt på å lære meg alt det som ingen spurte om. Snytt for at oppgåva var så snever at eg ikkje fekk vist kor mykje eg kan. Snytt for at eg no ikkje greier kjenne den store gleda over at eg endelig har ferie.

Eg håper eg tar feil. Håper sensor blir blenda av at han endelig treff på ei oppgåve skrive på nynorsk. Håper han på underleg vis greier ignorere den manglande metoden, ordlydstolkingane som ikkje er der og den tynne rettskjeldebruken.

Eg håper, men eg tviler sterkt...

Sommerferie!!!!

Eller vent litt, det var visst ikkje før på fredag det.

Søren, hovudet mitt er visst ikkje heilt med på den. Konsentrasjonen har reist på viddetur og effektiviteten trur eg er på interrail nedover Europa. Her er den i alle fall ikkje. Når eg tenker meg om er det vel eigentleg ein relativ stor sjanse for at begge to berre har blitt att på lagshytta. Det var i alle fall der eg såg dei sist. Ettersom eg treng dei sårt får eg håpe dei kjem seg på eit tog eller ein buss tilbake til Bergen snarast...

I mellomtida får eg trøste meg med at på fredag kl 13.00 er det sommerferie. Eg gleder meg :D

helg og hyttetur :)

Eg hadde aldri trudd at eg skulle bli eit slikt menneske som ei veke før eksamen har vore gjennom pensum to gonger og har ro nok i sjela til å ta seg fri heile helga og reisa på hyttetur. Men her er eg, og det er i grunnen ganske digg. Begynner å angre litt på at eg alltid har sverga til skippertaksmetoden tidligare :P

Snart reiser eg til lagshytta på Hosås utanfor Voss. Diverre er det ikkje så mange som skal vere med. Me blir visst berre fire fem stk. Men,men, vi snakke kanskje ikkje kvantitet, men vi snakke absolutt kvalitet. Eg har trua på at det blir ei fantastisk bra helg :D

Livet er herlig, livet er bra!

10 timar på skulen... eg seier det igjen, 10 timar på skulen... Hadde aldri trudd eg skulle bli ein slik ein. Eg er faktisk utrulig imponert over meg sjølv. Har nesten ikkje vore på fjesboka i dag, berre så vidt streifa innom dagbladet.no, har hatt korte og effektive matpausar og har faktisk vore utrulig konsentrert over bøkene. Har rett og slett fått gjort utrulig mykje i dag. Om berre dei to neste dagane blir like effektive så kan eg kanskje reise på lagshytta med god samvittighet i helga. Da hadde vore noko....

Eg er utrulig takknemlig for at eg har havna på eit studie som eg liker så godt. Trur ikkje det er mange fag som ville gitt meg motivasjon nok til å sitje og lese så lenge og so mykje som eg har gjort i dag. Det verste er at eg egentlig syns eg har hatt ein kjekk dag i dag. hehe.. hadde ikkje trudd eg skulle seie det om 10 timar på skulen :P

No trur eg det er på tide å forlate Dragefjellet for i dag. Eg tar den lette svimmelheten og det til tider tåkete synet mitt som eit tegn på at kroppen min vil ha meg vekk frå lesinga og heim for å eta middag. Trur kroppen min er inne på ein god plan der :P

Eksamenslesing med Liv Grete

07.30: min magiske vekkerklokke vekker meg naturlig med sitt fantastiske lys. Eg blir irritert og skrur av lyset. Det er skarpt. På radioen summer ein eller annan om eit eller anna. Eg var tydeligvis så vekke at eg ikkje har fanarie kva eg eigentleg hørte.

09.30: Eg set meg brått opp i senga. Korleis i all verda vart klokka så mykje?? Arg. Eg blir irritert på meg sjølv.

10.05: Eg går mot skulen med friskt mot. I dag skal eg virkelig få unna litt seriøs lesing. I henda har eg to knekkebrød med brunost. Frukost. (notat til meg sjølv: kjøp anna pålegg enn brunost!) Vegarbeidarane i nøstegata ser som vanlig rart på meg. Trur dei begynner å kjenne meg att. Dei omtaler meg nok som "ho som alltid går og et".

10.30: Eg har kome meg til skulen, satt meg ned på datarommet, logga meg inn, sjekka fjesboka, bloggen, mailen, mi side, dagbladet... Er gått tom for ting eg kan sjekke og innser at eg kanskje må begynne snart.

10.45: har begynt å kommentere arbeidsgruppeoppgåver. Lagt inn ein kommentar eller to. På tide å sjekke fjesbok att. Ingenting har skjedd. Lite liv på fjesboka ein torsdags formiddag. Rart.

10.47: eg fortsetter med kommenteringa. Her går det unna. Folk er blitt altfor flinke, vanskelig å finne noko å kommentere.

11.03: eg sjekker fjesboka igjen før eg begynner å kommentere neste oppgåve. Framleis lite liv på fjesboka. Dårlig gjort, folk må jo forstå at eg treng litt underhaldning i lesinga mi...
Eg kommenterer årets siste arbeidsgruppeoppgåve.

11.22: Ferdig med kommentering! Då gjenstår berre ei storgruppe av obligatoriske ting i år! Sykt, tida går skremmande fort. Eg sjekker fjesboka igjen. Framleis lite liv. Tar resten av runden, bloggen, mailen, dagbladet.no osv. Innser at det er litt for mange minutt å rote vekk før lunsj. Tar opp arverettboka og lovsamlinga. Fortsetter på notatskrivinga frå i går.

11.40: 5. min til navigatørluns. Klarer eg bli ferdig med kapittelet før lunsj?

11.52: nei, eg vart ikkje ferdig trass 7 min over lunsjtid. jaja, synd for meg. Tid for lunsj.

12.37: dagens høgdepunkt er over. Fekk kaffi. Det gjorde godt. Finn igjen plassen min på datarommet. tar runden på nettet, lite som skjer. Ser Solveig er pålogga fjesboka. Benytter sjansen til å snike meg unna lesinga nokre minutt til.

12.40: Les og noterer om formkrava til testamente. Pass på at du sjekker opp i dei før du lager ditt eige testamente. Om ikkje kjem Høgsterett til å nådelaust kaste det på bålet. Ja, "det", altså testamentet, ikkje "deg". Det hadde tatt seg ut! ja, om Høgsterett hadde kasta deg på bålet meiner eg.

13.15: nærmer meg det målet eg eigentleg satte meg i går. Innser at eg har begynt på eit håplaust prosjekt. Skrive notater frå så mange sider tar tid. Trur eg er litt optimistisk. Men det funka så bra på forrige fag. Hadde vore kjekt om det funka like bra no. Eg er likevel skeptisk. Eg treng å kome gjennom pensum ein gang til. Burde og få tid til å skrive nokre eksamesoppgåver. Er redd eg ikkje kjem gjennom alt i denne farta.

13.47: Begynner å bli seriøst useriøs. Lurer på kva for land som har dei minste formkrava for tesatamenter. Dit kan ein nemlig reise, opprette testamente og det vil vere gyldig i Noreg. Så veit du det. Uvesentlig informasjon. Håplaust.

13.50: Sjekker fjesboka igjen. Innser at eg er tragisk. Kanskje fjesbokfaste hadde vore ein ide?? Begynner å skrive denne bloggen

14.08: har klart å sose vekk ca 20 min på å informere deg om kor lite effektiv lesinga mi er, og kor ofte eg klarer å havne innpå fjesboka. Innser at eg egenlig ikkje burde poste dette inlegget. Set ikkje akkurat meg sjølv i eit veldig bra lys. Poster det likevel. Om ikkje anna kan det kanskje gi deg litt bedre samvittighet der du sit med din eksamenslesing. Du har i alle fall bedre konsentrasjon og effektiveitet enn Liv Grete, kan du seie til deg sjølv. Om du ikkje allereie har fått ferie då. Då er du berre teit...

skulle gjerne hatt svaret

Eksamensangst?

Medan alle andre har gått rundt i lange tider med eksamensangst langt opp over øyrene har eg tatt livet med ro og nytt tanken på at det var leeeeenge til min eksamen. I går gjekk det plutselig opp for meg. No er det ikkje lenge til eksamen. Eksamen er faktisk nesten rett rundt neste sving. Nei, no blir det skjerpings.

Tenkte eigentlig eg skulle begynne den seriøse, eksamensretta lesinga i dag. Skulle stå opp tidlig og grave meg ned i bøkene nokre effektive timar. Berre synd ein eller annan sleiping har klart å kome seg inn til meg og skru av alle vekkerklokkene mine utan at eg vakna...

På tide å legge seg?

Eg er trøtt. Når eg er trøtt og sit på dataen gjer eg alt anna enn å slå den av og gå og legge meg. Eg veit ikkje kvifor, det berre er sånn. Gang på gang gjentek det seg. Plutselig sit eg og les bloggen til eit menneske eg aldri har møtt medan eg tenker "kvifor sit eg her, kvifor ligg eg ikkje i senga mi no?". Trass denne tanken hamnar eg i denne situajonen litt for ofte. Det er i grunnen rart det. Kvifor er det slik at det blir vanskeligare å vanskeligare å legge seg jo seinare det blir? Livet er underlig. Fullt av ulogiske tankar og handlingar. Kvifor er det til dømes slik at når eg er så trøtt at eg holder på å sovne framfor skjermen finn eg det heilt nødvendig å lese ein eller anna fjortisjente sin reklamefinansierte utgreiing om kva som er "sååååååå inn" for tida? Nei, livet er ulogisk. Eventuellt er det eg som er ulogisk. Det skal du ikkje sjå bort i frå.

No nett sat eg og las bloggen til ei eller anna framnesjente. Ho var russ no i år. Det betyr at ho begynte der etter at eg var ferdig. eg har med andre ord ingen aning kven denne jenta er. Likevel las eg bloggen hennar. Det er ikkje første gang eg har forvilla meg inn der, neppe den siste heller. Grunnen til at eg skriv dette innlegget er eit innlegg ho hadde, eit innlegg om det fantastiske kjøkkenpersonalet på Framnes som serverer ein kopp kakao til alle på kvar einaste tentamen og eksamen. Eg hadde nesten gløymd dette. Måtte smile litt for meg sjølv medan minna strøyma på. Kjøkkendamene som lista seg rundt i klasserommet, ei som satte ut kopper, ei som kom etter med kakaoen og skjenka. Den herlige lukta som spreidde seg i rommet. synet av dei som gøymde koppen under pulten så dei kunne lure til seg ein ekstra kop med dei varme dropene. Den totale ukonsentrajonen og dei mange blikka på klokka om kakaoen ikkje kom akkurat då den brukte å kome osv.

Det er jammen meg ikkje alle som er så heldige at dei får servert kakao på tentamner og eksamner. Ein genial tradisjon dei har på Framnes. Syns dei burde innføre ein slik tradisjon på universitetet i Bergen og... Hehe.. det hadde vore noko!

Verdas viktigaste person

Beklaga at det tok så lang tid Sandra, men her er det endelig, eit innlegg til ære for deg!

Sandra, eller Saaaaandrrrrrraa som me lika å seie, er jenta eg har delt mange både gode og dårlige stunder med. Frå den første samtalen på trappa utanfor gymsalen, til den siste dagen saman på Høgtun fhs var vegen lang og kort på same tid. Vi har opplevd mykje saman. Vi har krangla, delt gleder, delt frustrasjoner, vore frustrert og irritert på kvarandre, ledd saman, delt ein kopp kakao eller to, forspist oss på pizzabaguetter og fruktsalat med youghurt osv. osv. Sandra er rett og slett ei veninne eg har utrulig mange minner med.

Sandra er jenta med den fantastiske stemmen og dei fine songane. Sandra er jenta som elsker skjeve med banan til frukost (om ho et frukost i det heile). Sandra er jenta som gjekk på topptur for å vaske klede. Sandra er jenta som syns jentefilmer er dei beste og som ikkje er redd for å seie det og stå for det. Sandra er jenta som er sta nok til å gå på toppen av Reinsfjellet for å motbevise ein sleivete kommentar frå meg. Sandra er jenta som kunne levd eit liv på Grandiosa og som syns mammas kjøttkaker er ti ganger betre enn eit gourmetmåltid på ein finare restaurant.

Sandra er jenta med sjarm og glimt i auga. Sandra er jenta det er umulig å ikkje bli glad i. Sandra er jenta eg er evig takknemlig for at eg fremdeles kan kalle ein venn. Sandra, du er fantastisk! Eg er så utrulig glad for at me gjekk ut av Høgtun som venner. Som du skreiv, me kom gjennom det sterkare begge to;)

Du e go Sandra, og eg e utrulig glad i deg!


I leitinga mi etter eit skapelig bilde av Sandra (det er ikkje lett å finne skal eg sei deg. Grimasebilder derimot, det har eg nok av...) fann eg to bilder som henta fram mange gode minner frå fjoråret. Den herlige stippegjengen vår! Kjenner eg saknar stippemøtane på stippestova litt. Kos og fjas og innimellom litt seriøst. Ein herlig gjeng, det er sikkert og visst.

Ola Inges, stippegjengen på sitt beste;)

Stippemøte, det er koselig det!

I dag gjorde eg det igjen. Kom på det halvvegs borti Nøstegata. Litt over halve rundstykket var borte (ja, eg et frukost på veg til skulen. Kva gjer ein ikkje for ti min ekstra i senga?) og eg fekk lyst på ein slurk kaffi. Det var då eg innsåg det. Koppen var ikkje i handa mi, koppen stod att, einsam og forlatt, på kjøkkenbenken. Rådvill snudde eg meg rundt, såg med lengsel mot kjøkkenbenken der oppe. Såg på klokka, snudde meg att og fortsatte mot skulen. Det var ikkje tid. Kunne ikkje kome for seint pga ein kopp kaffi, det ville vore for dumt. Nokre usikre skritt mot Dragefjellet seinare hadde eg ombestemt meg igjen. Kva gjorde det vel om eg kom for seint? Kaffien var viktigare. Eg kjente på meg at dagen kom til å bli dårlig utan dei svarte dropene. Måtte ha dei, berre måtte ha dei.

Eg gjekk fort til skulen i dag.

Lær meg å kjenne dine veier

Lær meg å kjenne dine veie
og gå dem trøstig skritt for skritt!
Jeg vet at hva jeg fikk i eie,
er borget gods, og alt er ditt.
Men vil din sterke hånd meg lede,
jeg aldri feil på målet ser,
og for hvert håp som dør her nede,
får jeg et håp i himlen mer.

Lær meg å kjenne dine tanker
og øves i å tenke dem!
Og når i angst mitt hjerte banker,
da må du kalle motet frem.
Når jeg har tenkt meg trett til døden,
så si hva du har tenkt, o Gud!
Da kan jeg se at morgenrøden
bak tvil og vånde veller ut.

Men lær meg fremfor alt å kjenne
din grenseløse kjærlighet,
den som kan tusen stjerner tenne
når lykkens sol for meg går ned.
Den tørrer tåren som den skapte
og leger såret som den slo.
Dens vei går gjennom det vi tapte,
den gir oss mere enn den tok.

Jacob Paulli

Til opplysning

Om du gløymer kaffikoppen din på kjøkkenbenken før du går til skulen, er den kald når du kjem heim 6 timar seinare.

At du har termokopp hjelper ikkje...

Heimeeksamen i arve og familierett

Burde, skulle, kunne

No er det lenge sidan eg har blogga. Eg burde skreve ein teks eller to om kor fantastisk livet er, evt kor lite fantastisk det er. Eg burde fortalt dykk om kva som har skjedd i livet mitt i det siste. Burde skreve ein blogg om dugnadshelga på lagshytta, ein om kafebesøk med mi herlige Marta, ein om filmkvelden med Karoline og Bjørnar og den påfølgande paranoide turen heim (Møhlenpris - Nøstet, seint, mørkt, vind, lydar, aleine...).

Eg burde oppdatert dykk på livet på Dragefjellet. Fortalt om dei artige forelesarane og dei tragiske oppgåvane (alle skal enten skillast eller er dei døde). Eg burde blogga ut min irritasjon over folk som legg att mobilen på lesesalen utan å ha den på lydløs. I samme blogg kunne eg delt mine observasjoner og fasinasjoner frå lesesalen.

Til sist skulle eg blogga om heimeeksamen. I går fekk me nemleg oppgåva utdelt. Det er vel kanskje derfor eg sit her og skriv om alt eg burde, skulle og kunne blogga om...

Kor genialt er det ikkje å bu slik til at når du kjem på skulen og oppdagar at du har gløymt brillene og penalet ditt så tar det deg 4 min og 42 sekund frå du går ut dørene på skulen til du står heime med dei gløymde gjenstandane i hendene?

konsentrasjonsvanskar?

Første kapittel
Innledning

§ 1. Familieretten
V. Familierettens særpreg

Eg sit på ein varm og klam datalesesal på Dragefjellet. To pultar bortanfor meg sit ein mørkhåra gut og tyggar febrilsk på tyggisen. Kanskje har han heimeeksamen, kanskje begynner han berre å bli mektig lei av Marte og Lars, Aksjespek og parabolselgere. Utanfor vindauget står ein mann med hovudet i taket (bokstavlegtalt i taket liksom) inne på det nye jussbygget. Framføre meg ligg Sverdrup og Lødrup "familierett". Eg skal skrive notater. Det er i alle fall det som er tanken.

Men beina mine er rastlause. Eg klarer ikkje holde dei i ro. Tankane mine er svevande. Dei hopper frå familierett til solois, så via "engler og demoner" til Andreas som eg ikkje har sett på lenge.

Egentlig må eg ein tur på "det aller helligste" som dei så fint sa på dagsenteret i sommar. Rart det dere, kor mange namn det finns på noko so enkelt som å gå på do liksom.

Gutten ved sida av meg er fortvila. Eller så er han berr trøtt. Heilt fornøgd er han uansett ikkje. Det ser eg tydelig.

Ane ssm sit på hi sida av meg har derimot tatt heilt av her. Trur eg må lure ho med på ein lunsj nr 2 snart. Kan ikkje risikere at ho får gjort meir enn meg liksom...

Eg har lyst på solois, sa eg det? Åt årets første i går. Etter å ha leita gjennom alle buttikane i sentrum utan å finne det var krisestemnigna til å ta og føle på. Gleda var derfor stor når eg oppdaga at Kiwi på nøstet hadde han. Takk og pris! tenk, ein vår utan solois... Det hadde vore krise det!

Glede i listeform

Livet er herlig. Ein skulle nesten tru eg var våryr og forelska så lukkeleg eg er for tida, (men det er eg diverre ikkje) livet er berre utrulig bra! Kva er det som gjer meg så glad og lukkeleg? Her får de eit utdrag i tilfeldig rekkefølge:

• det er vår!
• fontena på lille lungern er skrudd på
• det er vatn i dei andre fontene i byn og
• tulipanane rundt musikpaviljongen
• forelesaren min i familierett (fantastisk kynisk og artig mann..)
  
• familierett
• mange dagar med sol
• ein kan gå ute utan jakke
• ete is ute
• alle folka som smiler og er glade
• ho gamle dama som sat på rullatoren sin utanfor exibition (når eg blir gamal skal eg og få meg ein rullator og sitje på. Det ser berre så utrulig herlig ut!)
  
• eg ligg godt an med lesinga (eg er verkeleg i ferd med å bli ein seriøs student... det tar av!)
• eg skal jobbe på dagsenteret på Landås i sommar
• Det er ikkje lenger ulevelig i leilegheita mi så snart eg har skrudd av omnen ein time eller to
• Lunsj ute i sola på Dragefjellet
• vennane mine
• One tree hill, Gossip Girl og Greys anatomy har begynt igjen (i USA etter ein underleg pause) (Ja... eg er lettere avhengig amerikanske drameseriar... ikkje mobb!)
  
• basisgruppa mi
• livet i seg sjølv
• stemninga i Bergen så snart det er sol (folk over alt, alle smilande og blide, herlig!)

Våren er ei fantastisk tid! Vekk med vinterdepresjonar og mørketid! Fantastisk! Eg kjenner så utrulig godt kor mykje meir energi eg har no enn berre for nokre veker sidan! Det er så mykje lettare å stå opp, og timane på lesesalen går så mykje lettare og fortare. Våren er rett og slett ei fantastisk tid!

Nyt våren du og!

Ps: GRATULERER MED DAGEN KJÆRE MIRIAM!

Livet er herlig!

Det er vår, sola skin, jakka kan ein legge att heime og på torgalmenningen går annakvar person med ein is i handa. Eg er ferdig med eksamen i kontraktsrett 1, gleder meg til å begynne på arve og familierett, og det er helg. Vermeldinga seier det skal bli fint ver heile helga(hørte eg rykter om i alle fall) og eg har planer om å vere ute så mykje som mogleg.

No må eg forte meg ut dørene her, for om ti minutt skal eg møte Sissel i sentrum. Me skal kjøpe is og nyte vårveret. Herlig!

Dagens tips: kjøp ein is og nyt han i vårsola du og;)

PS: GRATULERER MED DAGEN MAMMA!

eit av livets store spørsmål

I går lo Lene av meg. Ho syntes det var morosamt å sjå kor rotete det var heime hjå meg. Det gjorde ikkje eg. At ho såg kor rotete det var meiner eg. Eg hadde egentlig tenkt å rydde og vaske før ho kom, men det har gått litt i ett i det siste så det blei ikkje. Men eg har rydda no altså. Medan Lene var på handballkamp tok eg den gedigne oppvasken min(må seie eg er litt fasinert over kor mykje oppvask eg klarer å lage...) og ein liten svingom med støvkosten. Det var nok på tide. Godt eg fekk besøk så eg endelig fekk gjort det:P

Lene sa noko som fekk meg til å tenke litt. Ho såg på rotet mitt og så sa ho "er du litt rotete i hodet for tida eller?" Det måtte eg jo svare ja på. Eg er jo litt stressa for tida pga eksamen og sånt. Men det eg begynte å tenke på då var om eg roter fordi eg er stressa, eller om eg stresser fordi eg roter? Altså, det er jo eksamen som stresser meg, men blir eg enda meir stressa av at det er rotete rundt meg? Ville eg vore mindre stressa dersom eg klarte å halde det ryddig rundt meg?

hmmm...