Jakten på julestemningen

I dag er det 21 desember. Med andre ord er det lille julaften i over i morgen. Om to dager skal jeg altså spise julegrøt, pynte juletreet, pynte resten av huset, hjelpe mamma med juledekorasjonene og til slutt sette meg ned, glad og fornøyd, og se på Grevinnen og hovmesteren med "jule-mouse-in-the-mouse" (ikke spør, jeg var liten når det navnet ble til) i armkroken. Dette forutsetter riktignok at overimorgen faktisk kommer. Jeg har nemlig de siste dagene blitt overbevist om at det kommer til å skje noe som gjør at hele julen blir avlyst i år. Kanskje bryter 3. verdenskrig ut, kanskje kommer en gigantisk meteor og smadrer jorden, ikke vet jeg, men jeg blir i alle fall ikke overrasket om noen kommer til meg innen kort tid og sier "sorry, men i år blir det faktisk ikke jul".

Du synes kanskje dette er et svært så pessimistisk syn på tilværelsen. Det kan jeg forsåvidt være enig i. Men samtidig forstår jeg rett og slett ikke hvordan det kan bli jul når julestemningen er så totalt fraværende hos meg.

Forhåpentligvis kommer jeg til slutt i litt julestemning. Jeg krever ikke mye, bare jeg får en liten følelse av at nå er det faktisk jul, skal jeg bli fornøyd. Jeg innser nemlig at jeg aldri kommer til å få tilbake min barnslige julestemning igjen. jeg skulle ønske det ikke var sant, men uheldigvis er det det.

Selv om ikke julestemningen er på plass er jeg i alle fall begynt å komme i havn med juleforberedelsene. Presangene er kjøpt og pakket inn, kakemanndeigen står i kjøleskapet og kokkosbollene står og stivner.

Jeg har et lite håp om at litt julestemning skal synke inn over meg i det jeg står og skriker til kakemanndeigen som klistrer seg fast i bordet og nekter å slippe taket. Kanskje kommer det også litt stemning snikende når jeg for tredje gang mister den samme kokkosbollen ned i sjokoladen slik at den smelter enda litt til og blir enda mer umulig å ha med å gjøre. Om ikke dette slår til håper jeg en tur i kirken i kveld vil gjøre susen. Der skal nemlig koret til mamma synge julen inn. Jeg har troen på at det kan hjelpe. Tror jeg...

mysterium

Første søndag i advent tente eg første lyset i adventsstaken. Sida eg var i meir julestemning då enn eg har vore sidan stod lyset og tend lenge og vel. Det var derfor ganske stor høgdeforskjell på første og andre lyset då eg tende det andre. Denne forskjellen var fortsatt godt synlig då eg tende det tredje lyset i dag. Ikkje på noko tidspunkt har det andre lyset brent utan at det første lyset også har vore tend. Likevel er i dag det andre lyset lavare enn det første! Kvifor det? Kva er logikken i det liksom? Hmm...

Kjære lesar

Det hadde vore veldig koselig om du som les denne bloggen hadde lagt att ein liten kommentar eller helsing til meg. Det har seg nemleg slik at eg er eit nysgjerrig menneske, og etter at eg fekk meg ein "teljar" har eg oppdaga at det er ein del som er innom bloggen min i løpet av ein dag, problemet for nysgjerrige meg er at eg ikkje veit kven desse folka er... Så kjære lesar, om du hadde lagt att eit lite "hei" ein gong i blant, kanskje til og med ein liten tanke du fekk når du leste innlegget mitt, ja då hadde eg blitt veldig glad...

På førehand takk for tida du kjem til å bruke på å skrive nokre ord til meg
(forhåpentlegvis i alle fall. Om du derimot ikkje gidd kan du lese forrige linje som "på førehand FYFYSKAM for at du ikkje gidd å bry deg med å stille nysgjerrigheta mi...")

overogutogtakktilknut(?)

Savn

Når ein skal jobbe med heimeeksamen er det fort gjort å finne andre ting å ta seg til. Det at ein skriv på Pc og må ha internett oppe for å ha lett tilgang til informasjon hjelper heller ikkje på konsentrasjonen. Det er fort gjort å forville seg inn på alle andre nettsider enn lovdata og rettsdata, sjølv om det eigentlig er her ein burde bruke tida.

Sjølv har eg nett komt inn att etter ein fantastisk koselig tur ute i det fine veret. Ragnhild ringte nemlig og lurte på om eg ville vere med på ein luftetur, og det var eit tilbod eg ikkje kunne sei nei til. Me tok med oss kvar vår termokopp med kaffi og tok beina fatt. Ingen av oss viste heilt kor me skulle, men beina våras førte oss først opp nygårdshøyden og så forvilla me oss vidare over brua og tilbake. Herlig med kald og frisk luft i lungane og ein varm kopp med kaffi i handa! Samtalen var heller ikkje å forakte, det gjorde godt å få snakke om litt anna enn Ot.prp'er, ordlydstolkninger og spørsmålet om Peder Valtin har "rettslig klageinteresse".

Men altså, vel heime att satte eg meg til rette med dataen på fanget og tenkte eg skulle komme raskt i gang med oppgåvekortinga mi (som for det meste går ut på å omformulere dårlige formuleringer til bedre, men lengre formuleringer. Rart, men oppgåva blir ikkje så mykje kortere av det... hjelp!). Men ettersom eg hadde vore vekke ei stund måtte eg sjølvsagt ein tur på bloggen og facebook for å sjå om nokon hadde skreve noko til meg (det var det sjølvsagt ingen som hadde, bombe!). Når det var unnagjort tenkte eg at eg måtte ein tur på heimesida til Høgtun, berre for å slå fast at det ikkje var komt ut noko der liksom(det var det sjølvsagt ikkje, nett som forventa). Og no kjem me snart til poenget med dette innlegget her. På hogtun.no ligg det nemlig link til torvikbukt.no og her finn du på venstre side ein link som heiter Webkamera. Eg havna altså her og fann meg sjøl sittande med savn i blikket framfor to bilder frå verdas vakraste bygd. SAVN!

Tankane svirra raskt tilbake til torvika i førjulstider. Å gå på tur til trimposten i kveldsmørket, sjå ned på lysa frå bygda, kjenne julestemningen synke inn over seg. Det kvite reinsfjellet som bleinka seg i sola, å gå til Joker for å kjøpe julebrus og mandariner, få raude roser i kinna, komma opp at og setje seg på tekstilen med julemusikk på cd-spelaren og god tid til å lage både julekort og julegaver.

Eg savner Høgtun, eg savner Torvika, eg savner å ha all tida mi til fri disposisjon. Ingen oppgåver som må inn, ikkje noko pensum som burde lesast, og ingen eksamen som ligg og ventar rett over jul.

På Høgtun hadde eg god tid til å få julestemning. Der gjekk det i julekaker på matlaging valgfag, julepynt og julegåver på multikunst og saum og utstyrslaging, adventsnøtter kvar einaste morgonsamling, advetsstaketenning og julesanger som vekas song.

I år har eg ikkje fått julestemning enda. Eg oppdaga i går at eg bere har ei veke att til ferie. I morgon er det 12.12 og 12 dager til jul(og Renate sin bursdag), men for meg er jula framleis ein fjern virkelighet. Eg har ikkje ein einaste gåve i boks, har ikkje laga eit einaste julekort, og har enda ikkje satt på ein julecd i leiligheten. Jula synes som noko fjernt, noko som er langt vekke og som kan hende ikkje kjem til å hende i det heile.

Eg er eit menneske som er glad i tradisjoner. Ting bør være og gjerast slik det bruker. I år er ingenting som det bruker å vere. For første gang på fem år tilbringer eg ikkje førjulstida tett oppå vennane mine på eit internat. For første gang i livet mitt tilbringer eg førjulstida i min eigen leilighet, aleine... Sjølvsagt har eg mange venner rundt meg, og eg tilbringer mykje tid med dei, men det er likevel ikkje det same. Dessuten er og har me alle vore opptatte med oppgåver og eksamenslesing. Det er så mykje som skjer og så mykje som skal bli gjort at adventstida og juleforberedelsane kjem i andre rekke. Dette er nytt for meg og eg veit ikkje heilt om eg liker det.

Om 13 dager er det altså jul. Då har eg forhåpentligvis fått laga, kjøpt, sent og levert alle julegåver. Julekort er kanskje laga og sendt, kanskje ikkje. Eg er heime og har kan hende fått litt julestemning. Eg håper i alle fall at stemninga kjem når eg kjem heim og får satt meg sjølv i sving med julekakebakst og gode greier.

Men først, ja no, må eg sjå til å få gjort ferdig heimeeksamenen. Så no får bere advent vere advent og jul vere jul. No er det nemlig Peder Valtin, Preben Ås, Lars Lie, Britt Holm, Sture Vik, Svanhild Mo og alle dei øvrige innbyggarane i kystkommunen Skreivik som er viktige.

Eg savner Høgtun, eg savner Torvika, eg savner internatlivet og eg savner julesteminga mi

Savn...

Heimeeksamen

Eg er ganske sikker på at dei stakkars juristane som skriv eksamensoppgåvene er juristar som stadig slit med traume etter sine eigne eksamensoppgåver. I eit forsøk på å ta igjen for dei håplause oppgåvane dei sjølv vart tvunge til å løyse, lager dei enda verre oppgåver sjølve. Jo verre oppgaver dei lager, jo meir fryder dei seg, og deira eigne traumer synes å forsvinne for ei lita stund.

Dessutan trur eg dei har konkurransar seg imellom. Dei konkurerer nok i fleire kategoriar. Mellom anna kan ein vinne ein stor pris for å skrive den oppgåva med flest bisarre men likevel relevante opplysningar. Vidare er det premie for den oppgåva med flest karakterar med underlige namn involvert, og for den oppgåva som klarer å trekkje inn flest ordlydstolkninger og fjerne forarbeid kan ein vinne ein ekstra gjev pris. Sjølve hovudgevinsten, den store vandrepokalen, går til den som skriv den oppgåva som får flest studenter til å henge seg opp i uvesentlige faktum og oversjå det eigentlege poenget med oppgåva.




Når eg blir stor skal eg bli eksamensoppgåveforfattar...

Har saksøkeren en retslig interesse av, at det blir fastsat ved dom, at et retsforhold eller en rettighet er til eller ikke er til, eller at et dokument er egte eller uegte, kan han reise søksmaal med paastand om fastsættelsesdom, selv om fuldbyrdelsesdom endnu ikke kan erhverves.

River

Its coming on christmas
Theyre cutting down trees
Theyre putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
Oh I wish I had a river
I could skate away on
But it dont snow here
It stays pretty green
Im going to make a lot of money
Then Im going to quit this crazy scene
I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I could skate away on
I made my baby cry

He tried hard to help me
You know, he put me at ease
And he loved me so naughty
Made me weak in the knees
Oh I wish I had a river
I could skate away on
Im so hard to handle
Im selfish and Im sad
Now Ive gone and lost the best baby
That I ever had
Oh I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I made my baby say goodbye

Its coming on christmas
Theyre cutting down trees
Theyre putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
I wish I had a river
I could skate away on

-Joni Mitchell-

utfordring

Miriam var så "snill" at ho utfordra meg til å skrive 10 ting om meg sjølv, så då får eg vel bere gjera det... hmm... kor skal eg begynne?

1. Eg er eit tenkande menneske. Eg tenker etter min egen smak altfor mykje. Alt eg sjøl gjer og seier analyserer eg oppi hodet mitt. På same måte analyserer eg det andre seier til meg og gjer rundt meg. Dette er ein egenskap eg absolutt ikkje liker ved meg sjølv. Ikkje sjeldan ønsker eg at eg hadde hatt ein av-på knapp til tankane mine. Den hadde i tilfellet for det meste stått på "av". Ting eg har sagt eller gjort som eg tenker meg fram til at var dumt kan plage meg i mange år framover. Plutselig dukker det opp i tankane mine. Dette bringer meg over på punkt 2.
2. Eg kommenterer mine egne tanker høgt. Dersom du har vore litt med meg har du kanskje lagt merke til at eg stadig kjem med utsagn som "ja,ja", "uff", "Nei!", "æsj", "hmm", "ja,okey". Dette er egentlig ikkje for å fylle eventuelle pinlige stilheter eller øvrige tomrom, men berre meg som kommenterer mine egne tankar. Eg har prøvd å slutte med dette, men det er jammen meg ikkje lett. Eigentleg har det berre blitt verre i det siste.
3. Eg kan være ganske så hissig. Treff du meg i rett humør bør du passe på hvilke knapper du trykker på. Likestilling og kjønnsroller er eit emne eg lett tenner på, så har du bastante meininger på det området bør du passe deg. Du bør heller ikkje krangle for mykje med meg når det gjeld baking. Folk har ein tendens til å røre i kakerører. Dette er FEIL! kakerører skal vendast. Då blir kakene luftige og fine. Egentlig er eg ganske kranglete når det gjeld matlaging generelt. Eg har nemlig mine meininger om korleis ting skal gjerast, og om du ikkje gjer det slik og derpå nekter å gjere det slik eg bruker å gjere det kan du risikere at eg får eit lite angstanfall. Som eg uttalte i til Solveig og Miriam i fjor: "eg får fysisk vondt inni meg når du gjer det sånn".
4. Sjølv om eg er hissig er eg ikkje langsint. Eg kan vere ganske skarp i kommentaren der og då, men unskylder meg som oftast med ein gang (om eg ikkje gjer det skal du likevel ikkje ta det så tungt, eg er mest sannsynlig ikkje sint på deg lenger likavel;)). Sjølv om eg vil være sint lenge klarer eg det ikkje. Som oftast i alle fall. Eg kan nemlig hugse ein gang eg har vore skikkelig langsint. I fleire veker, faktisk månader trur eg, kjente eg det kokte i meg kvar gang denne personen sa eller gjorde den minste ting. Dette er den verste perioden eg har hatt i mitt liv. Ein grusom opplevelse!
5. Eg høyrer til ein sjeldan personlighetstype. I følge ein test vi tok på Høgtun har eg ein personlighet som bare 1% av befolkningen har. Når eg las beskrivelsen av denne personlighetstypen følte eg meg ganke avslørt. Det var rett og slett ein kort oppsumering av meg og mine positive og negative sider. Det var litt skremmande at nokon kunne fortelle meg kven eg var berre ved at eg svarte på nokre spørsmål. Ein setning i beskrivelsen av personlighetstypen min bringer meg over på neste punkt
6. "denne personlighetstypen har kanskje størst vansker av alle personlighetstypene med å finne og beholde en make". Eg er redd for å aldri finne meg ein mann og livspartner. Ikkje misforstå meg, eg er ikkje desperat. Eg har liksom ikkje angst fordi eg ikkje har funn nokon endo, det er berre det at tanken på å leve heile livet aleine skremmer meg. Tanken på å gå gjennom livet uten ein å dele det med skremmer meg faktisk skikkelig. Når eg så ser rundt meg på alle dei fantastiske menneskene som er ein del eldre enn meg og framleis ikkje har funne seg nokon blir eg enda meir skremd. Når dei ikkje finn seg nokon, kvifor skal eg?
7. Eg er livredd for å bli vaksen. Dei siste åra har eg likevel innsett at eg er i ferd med å bli nettopp det. Det byrja med at eg gjekk frå å tenke "ååå.. så søt!" til å tenke "ååå... så søt, ein sånn vil eg ha!" kvar gang eg ser ein søt unge. Så begynte eg å drikke te. Eg som alltid har synes te har smakt bittert og fælt begynte plutselig å like det i fjor haust. No er eg nærmast avhengig. Så i sommar fekk eg plutselig eit anfall av at eg hadde lyst på tomat. Eg HATA tomat før. Heime kunne me ikkje ha tomaten i salaten fordi eg meinte smaken spredde seg og ødlagde heile salaten for meg. Men i sommar fekk eg altså plutselig lyst på det, og det var godt! Det smakte jo fantastisk! Ikkje finn eg nokon anna forklaring enn at eg er i ferd med å bli vaksen. Det heile toppa seg i haust då eg ein dag sat hos Karoline og Bjørnar og tenkte "eg har lyst på kaffi" Dette var jo ein heilt fjern tanke, for eg har alltid hata kaffi. Har aldri forstått korleis folk kan like den bitre og grusomme drikken. Men denne dagen hadde eg altså lyst på, og Bjørnar var så snill at han kokte ein kopp til meg. Eg kan ikkje sei anna enn "fantastisk!" det smakte nydelig! Etter det har eg berre blitt meir og meir glad i denne "voksendrikken". Det endelige beviset på at eg er i ferd med å bli voksen.
8. til trass for at eg som vist over er i ferd med å bli voksen, held eg også mitt barsnlige sinn ved like. No i desember ser eg Amalies jul på dvd og fryder meg over kvar episode. Når den første snøen kom måtte eg springe ut og kjenne snøflaka mot ansiktet. Ingenting var som å gå og sparke i haustløvet då det låg tjukt på fortaua, og eg fryder meg kvar gang eg får spele spel eller "leike" med vennane mine. Samtidig blir det ikkje heilt det same. Følelsen av å være fem år og bekymringslaus får eg aldri tilbake. Desverre...
9. Eg har enkelte sære vaner. For eksempel klarer eg ikkje pusse tenna utan å ha noko anna å gjere samtidig. Det beste er å ha noko å lese på. Om eg ikkje har ei bok eller eit blad i nærheten tar eg fatt på innholdsfortegnelsen på shampoo flasker, hudkremer og liknande produkt eg har i nærheten. Av og til må eg også undersøke om eg framleis har evnen til å børste håret og pusse tenna samstundes i behold. Det brukte eg nemlig mykje tid på å øve meg opp til då eg var liten.
10. Eg har alltid sagt at eg ikkje skal bli lærar. Derfor var det litt skremmande då eg på første forelesning på universitetet tok meg sjølv i å tenke "eg har egentlig lyst å være den som står der framme og foreleser". Eg veit ikkje heilt kor seriøs den tanken var, men eg veit heller ikkje kva i all verda eg skal bruka juristutdanninga mi til. Kven veit kva framtida vil bringe...

Så var det spørsmålet om kven eg skal sende denne vidare til. Eg har ikkje heilt oversikt over kven som har hatt han, men eg prøver meg på Lene, Marta og Erling.

Dårlig dag

Du merker det i det du opnar augene; dette er ein dårlig dag. Alt synes svart, grått og trist, leiligheten er rotete, du veit at på kjøkkenet er det kaos. Dersom du vil ha reine klær å gå med i morgon bør du vaske ei maskin eller to. Du er trøtt. Har så og sei ikkje vore heime dei siste tre-fire dagane. fekk ikkje lagt deg før klokka var kvart på fire i natt. Heimeeksamen ligg og venter på deg. Du fekk han på fredag, har så vidt fått tid til å skumma gjennom, berre for å sjå at her er det utrulig mange tråder som skal nøstas opp i.

Du snur deg rundt, orker ikkje ta stilling til alt, prøver å få sove att. Ein time med underlige drømmer avbrutt av simon and garfunkel kvart 9. minutt ligg foran deg. Draumane veksler mellom basisgruppe, bks-julebord og jakten på kjærligheten. Ein heilt "logisk" kombinasjon. Korleis jakten på kjærligheten klarte å snika seg inn er eit mysterium. Du har aldri fulgt med på serien. Så handla den delen av draumen også mest om at du var i studio og spiste opp kakene deltakarane skulle få etter at dei hadde kunngjort kven dei hadde valgt. Igjen, heilt logisk, kakene var nemleg kremkaker, du er ikkje spesielt glad i kremkaker. I draumen sprang du mellom Tv-studioet og gutane på basisgruppa som sat og såg ein svært dårleg film i ein sofa på ein terrasse, denne terrassen var forøvrig i samme bygg som tv-studioet til jakten på kjærligheten. Du slår til sist opp augene, innser at dette ikkje går. Før eller sidan må du ut av den varme, trygge senga og møte dagen. Du set beina på golvet, uheldigvis med feil fot først.

Etter ein kort tur på badet står frukosten for tur. Du har ikkje brød, ikkje knekkebrød heller. Ligg visst nokre rundstykker i fryseren, men dei er frossne. Heldigvis har du litt melk i kjøleskapet og vatn i springen, du bestemmer deg for å lage havregrynsgraut slik du liker den best, med litt melk og litt vatn. Då ser du at gryta står skitten på oppvaskbenken. Du gidd ikkje vaske den, i staden konkludere du med at du kan lage graut på Høgtun vis, meg vatn frå vannkokaren. Du fyller den og set han på. Går inn i stova og ventar på at vatnet skal koke. Det er da du kjem på at du gjekk tom for havregryn tidligare i veka. Du irriterar deg høglydt. Sidan du bur aleine er det ingen som høyrer deg. Du kjenner du blir litt frustrert over det akkurat i øyeblikket. Ein god klem frå nokon som brydde seg hadde nemlig gjort seg no. Etter litt romstering i kjøleskapet finn du litt kornblanding. Du har absolutt ikkje lyst på det, men frukost må du ha, så du må berre ta til takke med det. Sidan det ikkje vart graut av det kokte vatnet kan du no bruke det til ein stor kopp med te. Sidan det er 2. søndag i advent vel du adventsteen din. Eit lyspunkt i ein ellers mørk morgon.

Du skrur på dataen. Set deg godt til rette med eit teppe over deg og daten på fanget. Du prøver internett, det virker ikkje. Du må opp og romstere litt. Av og på med routeren, inn og ut med kabler og kontakter, til sist virker det. Du set deg på ny til rette i sofen. Et kornblandingen du ikkje hadde lyst på og drikk teen, samtidig som du svarer på alle dei teite julekalenderene du har begynt på på internett. Du kjenner du er litt irritert over at du ikkje har fått svart dei siste to dagane. Typisk at det var akkurat dei dagane du ville vunnet. Samtidig lurer du litt på kva du egentlig skal med 5 kg sjokolade...

På facebook gjer du det du egentlig synes er tåpelig. Du bruker statusfeltet til å fortelle heile verda at du egentlig ikkje har ein særleg bra dag. Du får straks respons frå to gode veninner. Det gjer godt, du kjenner humøret blir litt bedre. Så ser du at du har fått ein melding frå ei på basisgruppa i på "tavla" di. Du må trekke på smilebåndet og le litt. Intern humor er ein fin ting. Etter forrige basis har vi nok av det. Humøret er på veg oppover, men du ser framleis mørkt på dagen. Så kjem du på at du skal på adventskos med Høgtun-gjengen i kveld, at det ligg ein episode med greys anatomy på nettet som du ikkje har sett enda, og at i veska ligg ein pakke med poppcorn du fekk på julebordet i går då du vart kåra til "årets nykommer" i BKS. Sjølv om humøret framleis ikkje er på topp har det som var heilt svart for ein time sidan, begynt å få ein lysare gråtone. Du innser at egentlig har du det veldig bra, egentlig har du absolutt ingenting å klage over, egentlig burde du heller bruke tida på å takke for alt du har, og alle dei du har rundt deg som bryr seg. Det er ikkje alltid like lett å rulle seg ut av sjølvmedlidenheten, men du bestemmer deg for at du no skal gjere eit ærleg forsøk....

Kor mange er det eigentleg som les bloggen min?

Etter å ha fundert og vurdert i lange tider har eg no installert ein "teljar" her på bloggen min. Det blir spanande å sjå kor mange som eigentleg er innom og les mine svært så spanande(eller ikkje) innlegg. Samtidig er det ein grunn til at eg ikkje har gjort det før. Eg er nemleg redd for at teljaren skal stadfeste det eg har frykta lenge, nemleg at eg eigentlig sit her og skriv for meg sjølv. Men,men, blir det for deprimerande får eg heller berre fjerna han. For no lar eg nysgjerrigheten ta overhånd. Er ein nysgjerrig så er ein nysgjerrig...

Neeeeiiii... no vil eg ikkje lese fleire bloggar, eg vil ikkje åpne fleire luker på diverse julekalendere bare for å svare på dumme spørsmål i eit håp om å vinne teite premier. Eg vil ikkje lese fleire nettaviser, sjå fleire profiler på facebook eller skrive fleire innlegg på bloggen min. Eg vil derimot opne lovsamlinga på lov av 10 februar 1967, finne fram oppgåve 6, 7 og 8 med tilhøyrande notat frå arbeidsgruppa, tenne ei stor og skinnande lyspære over hovudet mitt og deretter skrive tre heilt geniale svar på oppgåvane.

Kvifor gjer eg då det eg ikkje vil framfor det eg faktisk vil?
Kan nokon lære meg å forstå meg sjølv??

Mandariner

Kor mange mandariner (ja, eg veit: clementiner) er det eigentlig forsvarlig å konsumere på ein dag? Er det mulig å få overdose av feks C-vitaminer av å ete for mykje mandariner? Kan ein risikere andre bivirkninger? dårlig mage? gul hud? hodepine? tannverk? tarmslyng?
Okey, dette begynte kanskje å bli litt over kanten usaklig, men det får så være. Poenget er eigentlig berre det at eg et mandariner for tida, mykje mandariner. På stovebordet mitt står det konstant ei skål fylt med denne fantastiske frukta. Når eg går på skulen, sjølv om det berre er for to timer, har eg med meg ein pose med to-tre-fire stk. Det er ikkje ofte eg har dei med heim att. Eg er redd det har gått så langt at eg ligg på grensa til avhengighet. Ein dag på skulen uten mandariner er eit mareritt. Det er umulig å konsentrere seg om lesinga heime utan ei mandarin i eine handa og merketusjen i andre. Eg et mandariner til lunsj, middag, kvelds og mellommåltid, korleis skal eg overleve når sesongen er over??
Eg trøstar meg med at eg har klart det før. Det er ein kamp mot abstinenser eg må overvinne kvart år. Sjølv om erfaring tilseier at det vil gå bra er det ikkje noko eg ser fram mot. Det kjem til å bli ei smertefull tid med alvorlige abstinenser og det som verre er. Heldigvis kan eg framleis leve i mandarinrus ei stund til, så for no legg eg sorgene og bekymringane på hylla, eg får heller ta dei fram att når den tid kjem.

Mandarin? anyone?
Ja takk, gjerne:)

1. søndag i advent

"Tenn lys!
Et lys skal brenne for denne lille jord,
den blanke himmelstjerne der vi og alle bor.
Må alle dele håpet så gode ting kan skje.
Må jord og himmel møtes.
Et lys er tent for det."

Seint ute som vanleg, stressa eg i går rundt frå butikk til butikk på jakt etter fødselsdagsgåver(tre stk!) og adventsstake. Eg fann ikkje nokon stake eg eigentleg likte, så derfor endte eg opp med å improvisere litt. Resultatet vart som de ser over. Eg kan ikkje seie eg er heilt fornøgd, i hovudet mitt står nemleg lysa på eit glasfat, men det fann eg ikkje, så eg får klare meg med dette i år.

Etter at eg mot alle odds klarte å finne både advents"stake" og gåver på omlag to timer, for eg heim att ein liten snartur, raska med meg eit par knekkebrød og snudde i døra. Då var det nemleg tid for lysfest! For første gong fekk eg vere med på denne tradisjonen her i Bergen. Gjett om eg stiller opp til neste år og! Snakk om stemningsfull start på advent! Riktig nok var det kaldt og surt og det drypte litt frå himmelen, men det var likevel berre utrulig stemningsfullt. Mange tusen bergensarar hadde samla seg på festplassen og videre rundt vatnet. Etter at Bjarte Hjelmeland hadde fått oss alle til å fortelle kvarandre kor glade me var i kvarandre vart alle lysa på trerne rundt vatnet, og på grana midt i vatnet, tend. Så fekk alle utdelt tende faklar. Å sjå heile festlplassen og veien rundt heile vatnet opplyste av håndholdte faklar var berre utrulig vakkert. Den som ikkje kom i det minste adventsstemning då altså... Heile festen vart avslutta med eit heidundrande fyrverkeri. Eg trur aldri eg har sett makan til fyrverkeri før. Det vart berre større og større, vakrare og vakrare, trur eg tenkte både fire og fem gongar at no, no er me komne til den store finalen, men neida, dei berre fortsatte, større og større, vakrare og vakrare. Fantastisk fint!
Etter lysfesten rakk eg heim ein liten tur før eg gjekk på lagsmøte. Her prata Tor Harald om det å vere lys og salt for verda. Eit spennande emne som vekte mange tankar i hovudet mitt i alle fall. Etter møtet var det som vanleg cafe. I løpet av kvelden vart det diskutert det eine emnet rarare enn det andre rundt bordet. Har for eksempel Norge den statusen me burde hatt i verda? Er branmann sam så uskyldig som han gir seg ut for å være? Kva "midt i smørøyet" serie var best, kva var skumlast? og til slutt.. kva har eigentleg hendt på hotel ceasar i det siste? Må sei at eg har ikkje vore så opplyst på det siste emnet sidan eg var hekta på serien (2.sesong og berre 2.sesong) og kunne namnet på alle skodespelarane (i den rekkefølgen dei kom på introen sjølvsagt.)

I dag har eg hatt ein skikkelig slapp søndag. Etter å ha dradt meg vel og lenge i senga sto eg opp, drog meg enda lengre framfor dataen før eg tok til på årets støraste oppvask. deretter rydda og ordna eg litt, hengte mellom anna opp adventsstjerna i glaset.

På bordet mitt står det forutan den vakre adventsstaken min ei stor skål med mandariner (evt clementiner) og ein boks med pepperkaker. Det er viktig med litt kos i desse dager. Mandarinene går ned på høgkant for tida. Eg et glatt fire-fem-seks om dagen. Det fins jo ikkje noko betre! Etter at eg fekk begynne på pepperkakene på fredag har det blitt ein del av dei og. Litt for mange i grunn. Eg har nemleg ein liten anelse om at det ikkje er det sunnaste eg kan putte i munnen. Er vel eit sukkerkorn eller to i dei kan eg tenkje meg...



I morgon er det 1. desember. Då får alle små og store barn opne første luka på julekalenderen sin. For første gong i mitt liv har eg ikkje våga å spørre mamma og pappa om pakkekalender. Eg kjenner eg angrar litt på det no, men samstundes så er eg trass alt 21 år no, og eg har ikkje budd heime på 5 år, så det var vel kanskje på tide. Når eg tenker meg om så hadde eg vel ikkje pakkekalender i fjor heller. Men då fekk eg, etter at eg hadde klaga min nød om manglande kalender, denne fantastiske kalenderen av mine to fantastiske veninner Solveig og Miriam!

Kalenderen består av 24 søte konvoluttar i ulik størrelse. I kvar konvolutt ligg ein lapp med eit sitat, dikt, ordtak eller liknande. Ettersom eg ikkje lenger hugsar kva som stod på lappane kan eg bruke kalenderen på nytt i år! Det blir utrulig koselig å lese dei igjen. Eg kan hugse det var mange bra lappar, så eg gleder meg!

I morgon skal eg dessutan sjå første episode av Amalies Jul! Det blir kos det! Då skal eg setje meg ned med pepperkaker, mandariner og ei flaske Hansa julebrus, synke godt ned i sofaen og kose meg med nissungen, Amalie, blomster-Johan og alle dei andre.

Seriøst!

På kjøkkenbenken står oppvasken i haugar, i stova ligg ting strødd rundt over heile golvet. Skapet er eit kaos utan like og på badet skal ein leite godt for å finne vaskemaskina under alle "ikkje reine, ikkje skitne" kleda. I dag var dagen då alt skulle ordnast. Tidsplanen var klar og motivasjonen på plass. Eg skulle berre nett sjekke noko på nettet først... Eg lærer visst aldri. Det som skulle ta omlag ti minutt utarta seg fort til å vare nokre timar. Sånn går det når ein lar seg sjølv bli lurt frå den eine sida til den andre. Som eg sa, eg lærer aldri.

Men,men, eg har i alle fall fått ordna eit par julegåver medan eg har vore klistra til skjermen, så eg skal ikkje seie tida har vore heilt unyttig. Men no må eg hive meg rundt og ta ein kjapp ryddings. Kanskje får eg ikkje tatt alt, men om eg berre får begynt blir det so mykje lettare å ta resten i morgon.

Seinare i dag skal eg bort til Sissel og ha advents kickoff! Da Blir koselig! Me skal drikka årets første skikkelige julabrus (hansa altså, ikkje våg å påstå noko anna), eta pepperkake og mandarine (ja, eg veit da egentlig e clementiner, men mandarin e eit so mykje koseligare ord so derfor kalle me da for da, oki?). Etterpå skal me på julekonsert med Laudate! Gleda meg.

men altså, ryddings....

dagens gjeremål og dagens lærdom

I dag har eg

• laga ein tidsplan eg absolutt ikkje har fulgt
• surfa litt for lenge på nettet
• skreve arbeidsgruppeoppgave
• prøvd å setja fyr på kjøkkenet
• Sove over to timer på sofaen
• Fått besøk av pappa som hadde med seg to sekker ved:D
• drept ein stor og ekkel edderkopp
• kremert edderkoppen i ovnen

I dag har eg lært

• å lage tidsplaner er sikkert lurt om ein klarer å følge dei. Eg klarer ikkje følge dei.
• nettet er og blir eit evig tidssluk. Må hugse å slå det av når eg skal lese!
• arbeidsgruppeoppgava blir ikkje noko lettare av at eg venter med å begynne på han til onsdagen, neste veke: hugs å begynne tirsdagen.
• Gå aldri frå ei panne med bacon på komfyren sjølv om det virkes som at det går kjempetreigt og det er beinkaldt på kjøkkenet. (eg seier berre svart bacon, røyklagt kjøkken)
• ikkje legg deg på sofaen med augene att dersom du ikkje har tenkt å ligge der i over to timar. Drikk heller ein kopp kaffi!
• Vedsekker inneholder gjerne store, ekle, svarte edderkopper.
  
• når ein dreper store,svarte ekkle edderkopper kjem det orange gugg ut av dei. Æsj!

Ettersom eg no endelig har fått ved i huset att (mamma og pappa, de er kjempesnille!) har eg endelig fått fyr i ovnen og eit reelt håp om at gradestokken vil overstige 20 grader her inne igjen. Arbeidsgruppeoppgava er levert og etter ein 2 timers kvil og ein påfølgande kopp kaffi er eg no klar for å lese litt:)
Når konsentrasjonen sviktar og motivasjonen fell til bunns att skal eg setje på ein god cd, setje meg godt til rette med hobbykassane mine forran meg og sleppe kreativiteten laus. Gleder meg! Men som sagt, no er det tid for lesing. Taushetsplikt og habilitet, here we go!

Vinterlykke

Sitte og lese framfor glaset, sjå snøfnugga dale stilt og roleg mot bakken. Sjå det kvite teppet over leikeplassen vokse seg tjukkare og tjukkare. Ta på seg ullkåpe, hue og vottar, gå ut for å ta ein velfortjent pause frå lesinga. Gå smilande til Godt Brød for å kjøpe ein varmande kopp kaffe mocca. Kjenne snøfnugga smelte mot ansiktet, føle kinna bli farga som raude roser av den kalde og friske lufta. Gå heim att med den varme koppen mellom hendene. Lage seg lunsj av heimebakte runstykke og rørte blåbær. Nyte maten inntulla i eit varmt teppe.

Sette seg framom glaset, sjå snøfnugga dale stille og roleg mot bakken, åpne forvaltningsrettboka og Norges Lover og ta til med lesinga med ny og forbetra konsentrasjon og motivasjon.

Vinterlykke

Og så var vi i gang med forvaltningsretten

Ja, då har eg klart å sose vekk nok ein dag. I dag var planen at eg skulle skrive vekas arbeidsgruppeoppgave straks etter arbeidsgruppesamlinga. Lite overaskande skjedde ikkje dette. Som vanleg var verken konsentrasjonen eller tiltakslysten på topp og når eg i tillegg lider av presentasjonsangst i større eller mindre grad er det jammen meg ikkje lett å komme i gang. Derfor har tida forsvunne i facebook, ein episode av One tree hill, litt lesing, og ein del leiting etter bilde av jussbygget til å bruke her på bloggen. Fann ingen eg var heilt fornøyd med, og det eg fann klarer eg ikkje å få stort nok (korleis fikser eg det? nokon som veit?) så eg trur eg må ta kameraet med meg og ta eit bilde sjølv ein dag;) Det er jammen meg godt at eg har heile morgondagen på meg og!

I går hadde me dei to første forelesningane i forvaltningsrett, og i dag hadde me første seriøse arbeidsgruppesamling. Forvaltningsrett virkes spennande ut, og hittil må eg seie meg fornøyd med valg av studie! Så får me sjå om eg fortsatt meiner det samme etter ein eksamen eller to;)

Denne vekas arbeidsgruppeoppgaver handler om virkeområde til lovens bestemmelser, og spørsmåla eg skal svare på er: Trenger rådmannen å følge saksbehandlingsreglene i forvaltningsloven kap. IV–VI ved innkjøp av datautstyr?" og "Er undersøkelsessak etter barneverntjenesteloven § 4-3 et enkeltvedtak etter forvaltningsloven?" Det enkle svaret på begge desse spørsmåla er "nei", men desverre kan eg ikkje berre skrive dette. Neida, eg må til med ordlydstolkning og vurderinger om diverse vilkår er oppfylt både her og der. Er både litt stress og litt forvirrande no i begynnelsen, føler liksom ikkje at eg har heilt kontroll på kva eg driv med, men forhåpentligvis blir dette bedre etter kvart. Dessuten er det ganske så artig, det er bere det at eg har litt presentasjonsangst. Tåpelig som eg er skal eg jo alltid få alt til perfekt med ein gang, og det trur eg at eg må innsjå at ikkje går her. Det at to medstudentar skal kommentere oppgava og at heile arbeidsgruppa kan lese den hjelper heller ikkje på prestasjonsangsten. Men,men, eg blir vel vant til det og etterkvert....
Nei, no får eg gjere eit nytt forsøk på å ro i land denne oppgava...

"det rettslige grunnlaget til dette spørsmålet finn vi i...."

pølse-pizza uten pølse men med brød

Når ein er hos Sissel går tida fort. Plutseleg er fleire timer gått uten at ein har fått sukk for seg. I går hadde me kosekveld. Eg kom bort i 8 tida og planen var at me skulle lage pizza. Ettersom ingen av oss var så veldig sultne gadd vi ikkje begynne med ein gang. Vi satt ei stund og prata i sofaen. Etterkvert fann me ut at det var litt tiltak å lage pizza, dessuten hadde me litt lyst å sjå film, kanskje peppes film deal kunne være noko? Vi satte oss ned på golvet for å sjekke kor mykje det kosta. Det var altfor dyrt, dessutan var det ingen filmer vi hadde lyst på. Vi blei liggande ei stund på golvet. Kvifor ikkje ligge på golvet å prate liksom, det er vel like grett som å sitte i sofaen det vel? Eg er eigentleg ganske glad i å ligge på golvet, har alltid vore det,veit egentlig ikkje heilt kvifor, det er jo litt sært meiner eg. Slik låg me ei stund, altfor late til å lette på liket. Sissel måtte lukte litt på golvet etter at eg kom med ein kommentar om at me låg og gnikka håret vårt ned i teppegolvet. Ikkje det at golvet var skittent, Sissel hadde nemleg "støvsuuga i går", men eg meiner, et teppeolv blir aldri heilt reint. Sissel var ikkje enig. Golvet hennar lukta ikkje skittent meinte ho. Faktisk lukta det ingenting. Eg syns det lukta tåfis. Konklusjonen var at nokon har plasert ein ekstra svett fot akkurat der eg lukta. Etterkvert begynte me å blir sultne. Det viste seg dessverre fort at sjølv om me vart meir og meir sultne vart det ikkje noko lettare å kome i gang med matlaginga av den grunn. Heller tvert i mot. Tanken på å lage pizzadeig framkalla sukk og stønn fra begge to, vi orka ikkje tanken på å kna deig. DErfor kom ideen om pizzabaguetter opp. Kanskje Sissel hadde nokre baguetter eller rundstykker i fryseren? Etter mykje om og men klarte me etterkvart å reise oss, og Sissel sjekka fryseren. Nei, det var ikkje baguetter der, men det var fire pølsebrød, kanskje det funka? Ettersom ingen av oss gadd lage deig var konklusjonen at det funka veldig bra. Ei lita stund seiner var vi igang. Trur maten var klar i halv 12 tida. Det tok oss altså berre litt over tre timer fra eg kom til me hadde maten klar. Ikkje så gale til å vera oss! Og bere så de veit det, pølsebrød som pizzabunn er slettes ikkje så verst!

Ferdig med ex.phil! (nesten...)

Eg sto på breddestesten! fantastisk deilig! Med litt febrilsk leiting i notatjungelen fann eg svara på dei fleste spørsmåla, måtte til med litt gjetting og, men da gjekk bra. E utrulig deilig å vera ferdig altså. No ska eg bere skriva ferdig oppgava mi om Hart, Dworkin og rettssystemet. Skal ha veiledning i måro og so skal oppgav inn på fredag. Da blir fantastisk! E kjempedeilig å tenka på at på fredag e eg faktisk ferdig med ex.phil! :D :D :D

Panikk!!!

om 43 min begynner alfa breddetesten min. Som den "flinke og pliktoppfyllande" studenten eg er begynte eg egentlig ikkje lesinga før på fredag. Med andre ord, eg har hatt ei intensiv helg med notatskriving, men kan fortsatt ikkje sei at eg har fått lest så veldig mykje. for å seie det sånn; Eg har ikkje kontroll i det heile. I hovudet mitt svirrar ord og begrep som utilitarisme, teleologiske og deontologiske normative etiske teorier, Humes gaffel, det kategoriske imperativ, critical leagal studies, metaetikk, naturrett, hermeneutikk og mykje meire, rundt og rundt utan å heilt vite kor dei skal gjere av seg. Eg manglar nemleg totalt overblikk og sammenheng. Kva teoriar og begrep som høyrer saman med hvilke filosofar og tidsepokar har eg ingen aning om, kva som er sentralt og kva som er uvesentlig klarer eg ikkje gjere greie for, for meg er alt berre ei einaste stor uforståeleg masse. No gjenstår det bare å sjå om eg greier finne fram i min eigen jungel av notater, gule merkelapper og uforståelig skrift(når ein skriv notater ei heil helg blir skrifta etterkvart ganske utydelig, som om mi ikkje er galen nok frå før av...). Eg veit at det meste står der, spørsmålet er berre om eg greier å finne det.

10 spørsmål med tre alternativer, svarer eg riktig på 7 av dei står eg, om ikkje må eg ta prøven om att på torsdag. Kva det blir til skal du få vite om ca 2,5 timer...


HJEEEEEEEEEELP!

skoshopping for storbeinte

I går var eg og Sissel på ein liten shopping tur. Eg hadde egentlig ikkje so store planar om å handle noko, men var med for å hjelpe Sissel med den vanskelige avgjersla "skal eg kjøpe eller skal eg ikkje kjøpe" (det var her snakk om eit par støvlettar og til opplysning, det endte med at ho kjøpte). No hadde det seg då slik, et eg såg eit par støvlettar på utstilling i ein butikk som eg likte veldig godt. Eg fekk Sissel med meg inn, og prøvde å finne støvletten i min størrelse. Sjølvsagt stod han ikkje framme, dei gjer aldri det, og eg kjente irritasjonen begynne så smått å bygge seg opp. Skobutikker er nemlig ikkje mine favorittbutikker. Det er skjelden eg går inn i ein utan å kome ut att i litt dårlegare humør enn når eg gjekk inn. Men uansett, eg tok med meg støvletten bort til kassa og spurte
"har dåke denne i ein større størrelse? helst i 42 men kanskje i 41 og?"
Dama i kassa svarte fort
"vi har den ikke i 42, men kanskje i 41, eg skal sjekke"
Etter ein rask kikk på datamaskinen kom det
"nei, vi har visst solgt de i 41 og, tror eg solgte de tidligere i dag."
Irritasjonen bygde seg opp inni meg. Det toppa seg då ekspeditrisa sa
"eg vet de lager disse i 42, men vi tar ikke inn den størrelsen".
Då eksploderte det litt inni meg. Eg klarte ikkje dy meg og svarte kanskje ikkje heilt høflig
"dei lage dei i 42 men dei tar dåke ikkje inn? korfor ikkje?"
ekspeditrisa svarte fort,
"nei, altså vi kan jo egentlig ikke bestemme det selv da, eller vi kan jo det, men det er sånne ulike pakker så enten får vi fra 36-41 eller fra 37-42, og da får vi liksom bare ett par i den minste og største størrelsen. Så da velger nesten alle den laveste pakken."
"sånn at det blir heilt umulig for oss som bruker 42 å finne sko meiner du?"
"jaaa... men om ikke ville det jo blitt vanskelig for de med små føtter."
(eg hadde lyst å hive på eit "det drite vel eg i", men klarte å holde det inni meg) Sjølv om eg no var blitt ganske irritert, kom eg på at dama bak disken kanskje ikkje var den rette å angripe så eg sa
"det er jo ikkje din feil at det er sånn, men det er ganske så frustrerende når eg aldri finne store nok sko!" Dama viste forståelse for dette og foreslo at eg gjekk og sjekka om dei hadde dei i riktig størrelse på dna, dei førte i alle fall skoen visste ho.

Vel ute av butikken kjente eg at humøret var blitt betraktelig dårlegare. Eg har tidlegare irritert meg over at det ikkje fins sko i størrelse 42 i butikkane, men då har eg gått ut i fra at skoa ikkje blir produsert i str 42, men no fekk eg altså vite at joda, skoa fins i 42 butikken tar dei bare ikkje inn! Sjølv om ekspeditrisa kanskje ikkje var den rette å la irritasjonen min gå ut over synes eg at eg må få lov til å seie i fra og. Får dei ingen klager på det, trur dei jo ikkje det er noko behov for å gjere noko med det. Fra no av skal eg seie fra litt oftare trur eg, kanskje ikkje med like stor irritasjon i stemmen som i går, men heller med ein liten kommentar om kor vanskelig det er å finne store nok sko. Dessuten skal eg setje meg ned og skrive ein fin mail til ulike skobutikker og høre kvifor dei har denne praksisen og om det er mulig å endre på den.

Nokre butikker har gjort eit forsøk på å betre livet for oss storbeinte, med å lage ei eiga hylle for str 42. Men om ein går i den hylla og ser så er det ikkje mykje fint å finne for å seie det slik. innimellom er det derimot ein sjeldan gong eit gullkorn, og dette er nesten utan unntak av merket Vagabond. Derfor vil eg i dette frustrerte og klagete innlegget rette ein stor takk til Vagabond som er ei lita solstråle i det store skomørket.

Gratulerer med dagen Sissel!

I dag fyller verdens beste bestevenn 21 år. Sia ho er ein av mine trofaste lesarar synes eg ho fortjener ein hyllest her på denne store dagen!

Verdens beste bestevenn

Sissel, du er fantastisk! Eg hadde vore eit fattigare menneske hadde eg ikkje hatt deg i livet mitt. Uansett kor, korti og kvifor eg treng å snakke med deg, stiller du opp. Det er ikkje alle som er så heldige at dei har ein som deg! Eg er så glad for at eg no er på same plass som deg igjen. Riktignok har ikkje mobilrekningen blitt noko mindre, heller tvert i mot, men kva gjer no det når eg får muligheten til å henge med deg så ofte som eg gjer no? Du er og blir eit evig tidssluk Sissel. Når eg er med deg synes tida å forsvinne ut i intet. Me kan bruke time på time uten å egentlig få gjort noko som helst anna enn å bare henge, utrulig herlig (sjølv om det innebærer at eg til slutt bare må gå og legge meg utan å få gjort noko mens du blir sittande oppe heile natta (beklager det forresten...)).

Gratulerer så mykje med dagen Sissel! No er du og halveigs til 42, tenk det, me er i ferd med å bli gamle... Eg gleder meg til i kveld og til mange fleire stunder i tidssluket med tull, fjas, gode samtaler, alvorlige samtaler, speling, morro og kos.

Eg er kjempe glad i deg!


Stor klem fra meg

Det regner i dag

REGN

En er en, og to er to -

vi hopper i vand,

vi triller i sand.

Zik zak,

vi drypper på tag,

tik tak,

det regner idag.

Regn, regn, regn, regn,

øsende regn,

pøsende regn,

regn, regn, regn, regn,

deilig og vådt

deilig og råt!

En er en, og to er to -

vi hopper i vand,

vi triller i sand.

Zik zak,

vi drypper på tag,

tik tak,

det regner idag.

Sigbjørn Obstfelder

Varm te gjer vondt

Opprinneleg "varm kaffi gjer vondt". Gammalt Framnesord, først yttra av Ingrid Kristine Naterstad, her fritt omskrevet av underteikna.

ting ein ikkje bør gjere når ein skal skrive oppgåve

• sette vekkerklokka på slumring.
• lage seg noko godt til frukost og nyte den medan ein les litt i ei bok
• lese litt meir i boka sidan den var så spanande
• ta ein lang dusj for å vakne skikkelig
• gå på internett for å finne fagstoff(skal bare sjekke... først...)
• skrive blogg
• lage seg ein god lunsj
• lese litt i boka medan ein et
• lese litt meir i boka sidan det var så spanande

Hmm... dersom eg skal bli ferdig med denne oppgåva trur eg eg må kaste all skjønnlitteratur eg har, fjerne internettilkoblinga mi, slutte å ete og ansette ein person til å dra meg opp om morgonen...

Konklusjon: ansvar for eiga læring er skumle greier.

nå er det jul igjen, og nå er det jul igjen...

I alle fall meiner landsforeningen for hjerte- og lungesyke det. I dag fekk eg nemlig ein koselig konvolutt dekorert med nisser og snø i postkassen min. Innholdet bestod av julekort og gavelapper, så lhl meiner visst det er på tide at eg begynner planlegginga av julestria. Sjølv må eg innrømme at eg synes det er i tidligste laget. Me er trass alt ikkje kome lengre enn midten av oktober. Skjønt, i butikkane er både julebrus og kakemenn på plass, så det er visst ikkje berre lhl som meiner jula er rett rundt hjørnet.

Hauststemning

I det siste har eg vore i skikkelig hauststemning. Kvar gang eg er ute tenker eg at eg eigentleg burde stoppa opp og tatt eit par bilete, desverre ligg sjølvsagt kameraet alltid att heime. Men for å æra hausten og den fantastiske stemninga berre denne årstida kan bringe, legg eg ut nokre bilder eg tok på Høgtun i fjor. Hausten på Høgtun er heilt spesiell. Aldri har eg sett naturen i større fargeprakt enn eg gjorde her. Hausten her i Bergen kan ikkje måle seg med den same årstida på nordvestlandet. Sjølv om hausten altså er vakrast på nordvestlandet er eg veldig glad i årstida her i Bergen og. Sjølv om det er stress med regnbukse, paraply og våte sko når ein skal utom døra er det noko eget med å gå tur i regnet, stoppe opp, sjå seg rundt og berre kjenne at ein lever. Sjølvsagt kan ein gjere dette uansett årstid, men det er akkurat som om den friske lufta, dei kalde kinna, vinden, regnet og kveldsmørket gjer det ekstra tydeleg for meg.
Gå ein kveldstur i haustmørket og kjenn etter sjølv!

Nærbilde av eit blad eg fann utanfor Øvretun. Eg berre elsker fargane!

Eg tok så evig mange bilder av desse bæra før eg vart fornøgd. Eller fornøgd og fornøgd, måtte vel ein del beskjæring og justering i gimp til før eg sa meg ferdig...

Ein tur på skogsvegane i Torvika er ingen dum idé ein haustdag. Eg er forøvrig utrulig fasinert av blad og vatn. Det kan bli så utrulig stilige bilder av det motivet. Dette er desverre ikkje heilt klart, men eg er veldig fornøyd med stemningen i bildet.

Det vakraste treet på Høgtun! Eg elsker dette bildet og dette treet. Eg har så utrulig mange gode minner kor dette treet står i bakgrunnen. Turer til jokern, badestampen, multikunst photo-session, siste skuledag, treet om hausten, om våren(i full blomst... nydelig!), treet kvitt av den første snøen, snørulling i bakken, gode samtaler på benken, foto-valgfag osv.osv. Hmm... litt rart at eit bilde av eit tre kan minne meg på så mange ting... Nå kom eg i skikkelig høgtun-savne-modus:( Men heldigvis so e da bere to daga te eg ska opp på besøk:D det skal bli utrulig godt å komme tilbake til Høgtun på fredag! EG GLEDER MEG:D

i det filosofiske hjørnet

Det er noko med årstida. Det er noko med den friske haustlufta som gir kalde kinn etter ein tur ute. Det er noko med skydekket som plutselig opnar seg og avslører ein nydelig stjernehimmel etter ei kraftig regnbyge. Det er noko med vinden som susar mellom trærne. Det er noko med det haustfarga løvet som ligg i grøftekantane.
Det er noko med denne årstida, noko som gjer meg glad men tankefull...

tidstyven internett

Nå er det nok! Om jeg ikke gjør et enkelt men drastisk grep snart kommer jeg til å stryke på ex. fac! Det har seg nemlig slik at jeg skal levere oppgave om rettssikkerhet og kontradiksjon fredags morgen. 1. utkastet er levert og kommet tilbake med kommentarer. Mange kommentarer! grunnet dårlig tid og manglende inspirasjon ble nemlig ikke det første utkastet så veldig bra. Faktisk ble det direkte dårlig. Med andre ord er det mye som må fikses på før jeg leverer inn den endelige oppgaven. Avsnitt må strykes, omskrives, kortes ned og kortes opp. Slik oppgaven ser ut nå er nemlig de lengste avsnittene de mest uvesentlige, og de mest vesentlige de korteste. Veilederen min var av en eller annen grunn ikke helt fornøyd med den disponeringen. Så nå er det altså nok. Jeg må komme igang med oppgaven og jeg må gjøre det nå! Det har jeg sagt til meg selv i hele formiddag, men har ikke kommet noe videre av den grunn. Hvorfor? jo, på grunn av internett. Internett er en tidstyv uten like, og som det svake mennesket jeg er har jeg ingen evne til å stå i mot. Før jeg begynner å lese eller som i dag, skrive oppgave, bruker jeg å si til meg selv "Jeg skal bare.. sjekke facebook, lese oppdaterte blogger, sjekke mailen, se på Høgtun.no, lese aviser, osv. osv." Men nå er det nok! Når dette innlegget er ferdig og publisert skal jeg gå drastisk til verks. Da skal trykke på den blå knappen over tastaturet mitt og skru av internett. Knappen skal ikke trykkes inn igjen før jeg er ferdig med oppgaven. Fra nå av skal den knappen trykkes inn hver eneste gang jeg tenker "jeg skal bare" før jeg begynner med lesingen. Nok får være nok, internett skal ikke stjele mer av min studietid!




Men nå er jeg visst litt sulten... tror jeg må finne meg litt mat før jeg begynner på oppgaven...

Livet e hærlig!

I dag hadde eg ex. fac eksamen, da gjekk sånn tålelig grett, rekne med at eg står og sida da bere e bestått, ikkje bestått so helde da i massevis. Utrulig deilig å vera ferdig!!!
I tilleg har eg besøk av Lina og Solveig frå Høgtun (07/08) no. Dei kom i går og ska vera her te tirsdags morning! Utrulig koselig!!! No har me nett konsumert ein boks med verdens beste is (creme jubileum peanøtter og karamell) og sitt to episoda med one tree hill!
Seinare ska me på kino med Karoline og Bjørnar pluss ein fra årets kull! Da blir koselig!

Frustrasjon

Ex. Fac.
Seminaroppgave 10
Rettssikkerhet og kontradiksjonsprinsippet
Innleveringsfrist tirsdag 23.09.08
I dag søndag 21.09.08
Skrivesperre!

Frustrasjon!

Kjære alle gode venner!

Eg vil bere retta ein stor takk til alle vennane mine! Eg er så utrulig heldig som har kvar og en av dåke i livet mitt! Det betyr så utrulig mykje for meg å ha akkurat deg som venn. Nokre av dåke prater eg ofte med, andre ikkje så ofte, nokre ser eg kvar dag, andre ein gang i skotåret. Uansett kva for ein kategori du fell inn under skal du vite at eg set utrulig stor pris på deg. Du har ein plass i mitt hjarta som er reservert for akkurat deg!

Dette blei kanskje eit litt sukkersøtt innlegg, litt sånn type kjedemail som blir sendt på kryss og tvers uten at ein egentlig tenker over kva som står. Men tingen er at eg faktisk meiner dette. I det siste har eg tenkt ein del på kor utrulig priviligert eg er. Eg er heldig som har så mange fantastiske mennesker rund meg. Dåke e fantastiske alle sammen og eg e oppriktig takknemlig for at kvar og ein av dåke e i livet mitt!

Gla i dåke!

min mangel på effektivitet

eg trur eg kan slå fast at effektivitet ikkje er mi sterke side. I dag begynte eg nemlig ikkje på skulen før 10.15 og hadde difor store planar om å skrive litt på ei av dei tre oppgåvene eg skal levere i næraste framtid, før eg måtte dra meg opp på Dragefjellet. Kl 07.25 sang difor James Blunt for full hals at "you´re beautifull, it´s true" som eit sikkert teikn på at det var på tide å stå opp. Eg var derimot ikkje heilt enig og etter å ha hoppa ut av senga for å stoppe skrikinga til james tok eg difor med meg telefonen tilbake til senga og kraup godt under dyna i visshet om at det var heile 9 minutt til james ville synge for meg igjen. Når han så gjorde det gav eg han enda ein 9 min pause og snudde meg atter ein gong rundt i senga. Før eg visste ordet av det var klokka blitt 8 og eg skulle egentlig allerede vore igang med oppgveskriving i følge planen min. Motvillig drog eg meg sjølv opp av senga og forta meg som best eg kunne på badet. Etter ein kjapp frukost skulle eg nok komme igang med oppgaveskrivinga. Men den gang ei... frukosten vart ikkje så kjapp som eg tenkte då eg fekk for meg at eg skulle begynne dagen med ein liten nyhetsoppdatering på nettet. E forsåvidt ikkje noko gale i det, problemet var vel heller at eg ganske fort sklei bort i frå nyheter og over på andre ting. Plutselig var klokka blitt ni og eg hadde fremdeles ikkje begynt på oppgåva. For å betra på samvittigheten satte eg meg med arbeidsbordet mitt og opna word-dokumentet "obligatorisk øvingsoppgave Ex. Fac." i den tru at eg no skulle begynne. Etter å ha lest gjennom det eg allerede hadde skrevet, plussa på ein setning her, fjerna nokre ord der og litt sånn, oppdaga eg at klokka egentlig var så mykje at det ikkje var vits å begynne skikkelig. Plutseleg var eg i ferd med å skrive ein blogg om min mangel på effektivitet i staden. Bloggen vart sjølvsagt ikkje ferdig før eg måtte springe til skulen, så her sit eg igjen og sløsar vekk verdifull studietid på blogging. Jaja, sånn kan det gå, det er ikkje berre bra ting som kjem ut av at ein får internett i heimen;)

Nei, no får eg sjå om eg kan klare å lure meg sjølv til litt effektivitet. Har planer om å sjå film med Ragnhild seinare og jo fortare eg kjem i gang no, jo fortare kan eg jo ta fri med god samvittighet!

Forresten, om det er nokon som sit inne med gode argument for eller i mot at Gunnar Nordhus vart stoppa i ein politikontroll i storetveitvegen den 4. eller den 11 oktober 1986 tar eg gjerne imot dei. Eg blir også veldig glad om nokon forteller meg om Berit var innhabil til å avgjere om Vidar skulle få starte dyreklinikk. Enda gladere blir eg om nokon kan legge alle rettsgrunnlaga som er relevante på bordet og vise meg korleis eg kan binde dei saman på ein kort og konsis måte slik at det blir ein bra besvarelse ut av det... Om det også fins nokon der ute som ikkje skal på tur i helga og difor har god tid til å lage ein framføring som belyser spørsmåla 1) kva er ein rettsstat? 2) kva er kontradiksjonsprinsippet? og 3) på hvilke måter er kontradiksjon med på å sikre rettssikkerhet? for meg innan mandag blir eg evig takknemlig....

ikkje det? nei,nei, eg får vel gjere det sjølv då...

O´fryd, O´glede!

Tusen, tusen takk til nextgentel og kundeservicen deira! Riktignok dreiv dei meg fra vettet på mandag med den grusomme ventemusikken på kundetelefonen deiras, men kem bryr seg om det når dei allerede har fiksa internetten min? var forberedt på å måtte vente lenge eg, men da gjekk jo so snart so bere da:D Fantastisk! Endelig kan eg holde meg oppdatert på alt som skjer rundt meg:) Fantastisk, fantastisk, fantastisk!

så var den seriøse studiekvardagen i gang

Så var studieåret 08-09 i gang og eg er, uten at eg heilt klarer å tru det sjølv, student på det juridiske fakultet i Bergen. Første veka var over nesten før ho begynnte og eg er meir eller mindre stressa over kva eg har begitt meg ut på. Etter to år kor eg ikkje har skreve ein einaste saklig tekst er rettskrivinga mi fordufta frå hukommelsen og språket mitt liknar ein forvirra turist på bærtur i bygarasjen. Nynorsken kan vel nesten ikkje kallast nynorsk lenger og bokmålet er vel ikkje stort betre. Eg har derimot blitt veldig god på å skrive dialekt, men noko seier meg at ei oppgåve skrevet på strilamål ikkje vil bli så godt tatt i mot på universitetet. Eg merker også at studieteknikken ikkje er heilt på plass. Under forelesningane sit eg med pennen i handa og lurer på kva det var eg tenkte eg skulle notere for eit 1/100 sekund sidan. Samstundes seier sjølvsagt forelesaren noko enda smartare som eg også må skrive ned og slik ballar det på seg. Eg får håpe det kjem på plass att litt etter kvart. Om ikkje må eg begynne å leite etter ein venn med utrulig gode notater eg kan utnytte!

Eg skulle sjølvsagt skreve ein lengre utgreiing om alt eg har foretatt meg den siste veka, kan jo kort nevne 80-talls party på fjøset og speed-dating på lagshuset, men no må eg desverre gå så det får bli ein annan gong . Men Sissel, takk for lånet av internett. forhåpentligvis blir det ikkje så lenge til eg får mitt eige så eg kan slutte å utnytta deg... og du, eg trur eg skylder deg ein halv pakke med kjeks, pakken har nemlig blitt betraktelig lettare etter at du gjekk...

Livsteikn

No tenkte eg at eg skule skriva noko vittig om at eg lever sjølv om eg ikkje skriv so mykje her. Diverre ville ikkje orda kome til meg i dag, så so veldig vittig vart det ikkje.

Sidan inspirasjonen held seg på god avstand tar eg ein oppdatering i listeform. Sidan sist har eg:
- flytta inn i leiligheten
- brukt MASSE pengar på møblar, kjøkkenutstyr og anna viktege og uviktege ting ein treng i ein bustad (mykje ein ikkje tenker over at ein treng før ein plutseleg ikkje har det...)
- skrudd samman møbler og pakka ut flyttelass
- handla middag utifrå tilbuda på lokalbutikkane
- vore med solveig, Renate og Sissel
- vore på grilling i Klosteret
- overnatta på gardermoen ei natt (det skjer mykje rart på ein flyplass på nattestid. Bere spør Solveig. Lina er det ikkje poeng å spørre, ho bere sov ho...)
- opplevd London sammen med mine herlege venner Solveig og Lina (takk for turen, de er fantastiske!)
- sett musicalen Billy Elliot
- oppholdt meg ca 12 timer på Heathrow terminal 5, kor ca 4 av desse vart tilbragt sovande på golvet bak ein benk... (Lina, du skylder oss, eg bere seier det...)
- tatt nattbussen til Molde
- Lest legenden om Narnia av C.S. Lewis
- vore frustrert over tv2 som bare sender fotball og nrk som heller ikkje sender så mykje artig kveldstid.
- pga forrige punkt, lest enda meir, denne gangen da vinci koden
- Hatt besøk av Lene på hytta og diskutert interessante teoriar om tenåringsjenter
- krangla med grasklipparen
- hatt beøk av bestefar på hytta
- lest som i et speil av G. Staalesen.
- besøkt bestemor og bestefar på kvam
- gitt opp kranglinga med grasklipparen og tatt ljåen fatt
- erfart at eg ikkje er eit naturtalent med ljå.
- Vore på Sahara på Høgtun
- hatt besøk av Åse-Britt, birgitte og Linda på hytta
- tatt bussen til stryn med pipande høgtalerannleg heile vegen
- lest falne engler av G. Staalesen
- kjørt med Sissel frå Olden til Bergen (ka e fartsgrensa her egentlig? eg fekk det ikkje med meg...)
- oppdaga at gratisbussen har tatt somarferie, uheldigvis for hjula på trillekofferten min som fekk seg ein tur gjennom Bergen, brostein og trillekoffert = stress!
- Sett kjendiser og spist is med Renate
- Reist heim ein tur

ehh.. ja, det var vel det, no e eg her (heime i Skogsvågen altso). I morgon reiser eg tilbake til leiligheten etter eg har vore litt med Ragnhild. Fredag skal eg ha første opplæringsvakta på sommarjobben. Det blir spennande. No skal eg slutta å skriva her, for eg reknar med at dei fleste uansett slutta å lesa langt oppe i lista mi så dette er det sikkert ingen som les uansett! Ettersom eg fremdeles ikkje har internett i leiligheten spørs det korti neste blogg kjem...

sommerferie

Så var sommerferien nok ein gang her. For kvart år som går blir tida mellom feriane kortare og kortare. Kanskje er det alderen som gjer det, kanskje er det folkehøgskuleruta som speler meg eit puss, uansett så er i alle fall ferien her. Hittil har eg ikkje brukt ferien på så veldig mykje, men visse ting har eg då lært:

- Parabol er ein sleip tidstjuv. takk og pris for at me fekk det etter at eg flytta heimefrå
- det finns utrulig mange dårlige filmer, er det virkelig nokon som ser på all den skiten?
- mose på dansk betyr myr, på både norsk og dansk har me uttrykket ugler i mosen, men me ser altså for oss ugla sitta på to ulike plasser... sært!

Framover skal eg prøve å bruke ferien min litt meir vetig. I helga skal eg til onkel Rune og tante Sonja og passa dei fire herlige søskenbarna mine. Eg rekner med at det blir ei livlig helg, men eg gleder meg stort! På mandag kjem pappa heim med flyttelasset mitt frå Høgtun (håper han får plass til alt i bilen, det skal noko til...) og då skal det rett inn i min nye leilighet i Bergen!!!! (Eg skal flytte for meg sjølv!!! Eg gleder meg!!) Så blir det møbelshopping så snart eg får med meg mine kjære foreldre og bilen til ikea. Det er nemlig vanskelig å ta med seg ein sofa under armen på bussen, uansett kor flatpakka den er...
Etter litt over ei veke i den nye leiligheten reiser eg til London med mine to kjære venner Lina og Solveig i fire dager og så går ferda vidare rett til molde og hytta. Når eg kjem heim skal eg i tur og orden sjå henholdsvis Hilde og Eivind og Ingrid og Andreas gifte seg, og så begynner eg endelig å jobbe i juli. I år skal eg jobbe på dagavdelinga på Landås menighets eldresenter. Det blir ein ny erfaring som eg gleder meg skikkelig til. Blir kjekt å ha meir tid til prat og aktiviteter med dei eldre!

No trur eg kanskje eg skal prøve å finne loppekassa. Sommerferien pleier ofte å bringe med seg ein skakkøyrd døgnrytme og eg er på god veg dit no. Ikkje for det, eg legg meg ikkje seinere enn på Høgtun, heller tidligere egentlig, det er bere det at eg står opp litt seinare på ein måte...

Gratulerer til meg sjølv!

Då vil eg bere få lov til å gratulera meg sjølv med at eg no har fullført eit heilt skuleår på Idrett-ballsport! I dag hadde me nemlig siste linjedagen, neste veke forsvinn i rundetur og rydding og vasking. Eg må seie at eg er litt stolt over dette året. Det høyres kanskje litt rart ut, men for meg har det vore ein stor utfordring å gå på ballsport. Det er ikkje sjeldan eg har hatt mest lyst til å gå til Einar og spørre om å få bytte til multikunst. Det er jo der eg eigentleg høyrer heime! Heldigvis har eg ein stor porsjon stahet i meg, så eg nekta å gje 
opp. Eg hadde bestemt meg at eg skulle
gå eit år på ballsport og då SKULLE eg det!
Kanskje hadde multikunst gitt meg fleire gode dagar, der veit eg at eg hadde kost meg kvar einaste time. Men  ballsport trur eg har vore ein investering for livet. Kanskje har eg måtta presse meg sjølv til å delta på ting eg absolutt ikkje liker (og egentlig ikkje har evner til heller), men gjennom det har eg oppdaga at eg faktisk liker å trene, og etterkvart har eg kost meg meir enn eg har kvidd meg for ballsporttimane! Så til tross for mange tunge dagar i haust er eg no glad for valget eg tok om å gå ballsport. Ikkje bere har eg blitt i bedre form, men eg har oppdaga at trening er eigentleg veldig artig!

rein pining?

I dag tok ballsport den frykta re-testen på 3000 meter. Eg kan ikkje sei at eg såg fram mot dette med glede, sjølv om eg var ganske sikker på at eg kom til å ha forbedring. Det er jo ikkje til å stikke under ein stol at 3000m er rein pining. Å presse seg sjølv til å springe så fort som mulig så langt er ikkje av mine favorittaktivitetar i alle fall! Men,men, samtidig må eg innrømme at det var litt kjekt og. Når eg tenker tilbake på kor totalt utslitt eg var i haust så ser eg virkelig kor godt eg har hatt av dette året her. Sjølv om eg var totalt utslitt i dag og så var det ikkje heilt på same måte. Eg henta meg mykje fortare inn att i dag. Så fort at eg eigentleg lurer på om eg kunne klart å presse meg enda litt til. Uansett, no er eg ferdig med han og eg har det no svart på kvitt at eg spring 3000m 3(tre!) minutt fortare enn i haust! Må seie meg litt stolt over det. Sjølve tida er eg ikkje så fornøyd med, for noko særleg hurtig er eg ikkje. Godt at det bere er snakk om å konkurere med seg sjølv her, og godt at eg slepp å få nokon karakter utifrå tida mi! Må seie at trening er mykje kjekkare når det ikkje står nokon på sidelinja og set karakter på meg!

under to veker att!

I går gjekk det opp for meg at ei epoke i livet mitt er i ferd med å ta slutt. Om mindre enn to veker er det avsluttningsfest og alle elevane reiser frå skulen. Om to veker på dagen i dag reiser også me stippane frå den vakre bygda Torvika. Det er med blanda kjensler eg går denne dagen i møte. På mange måtar kjenner eg meg ferdig med Høgtun. Hjernen min begynner å bli sugen på å fyllast med teoristoff att, psyken er klar for å gjere det slutt med internatlivet og eg ser fram mot å utforske korleis livet på ein hybel aleine er. Samstundes kjem eg til å sakne plassen, skulen, lærarane og alle dei brae folka! På ein internatskule er ein aldri aleine(kanskje litt for sjeldent i grunn), dersom ein treng nokon å prate med treng ein ikkje bevege seg mange metrane for å finne den riktige personen, anten det er ein å prate seriøst med, ein å le med, ein som har ein skulder ein kan gråte på eller ein å finne på noko sammen med. Slik er det ikkje når ein bur på hybel. So er spørsmålet, gjer eigentleg det noko? Somme gonger kjem eg nok til å savne det ja, men samstundes har eg fem år på internat bak meg no. Eg begynner å bli sliten av å leve so tett 
innpå folk. Det skal bli godt å ha litt rom rundt seg att. Men som sagt, eg kjem til å sakne det, kleenexpakken må nok fram på avsluttningsfesten i år også...

testing-testing...

I dag hadde me re-testar på ballsport. Dette fann eg ut:
Kroppsheving er ein tullete øvelse!!!!
Magemusklane mine e blitt sterkare
benkpress var ikkje fullt så gale som eg synest i haust(hadde ganske god forbedring, men føler ikkje at eg treng gå nærare inn på resultatet her likevel;)
Spensten har auka med ca 5 cm
100m er ein nesten like tullete øvelse som kroppsheving. Korleis det er mulig å springe seinare no etter eit år med trening enn i haust når eg ikkje hadde trent på 19 år forstår ikkje eg...

konklusjon: Gjennom å gå på ballsport blir ein sterkare men ikkje hurtigare...

På onsdag skal me springe 3000 m. Så gjenstår det å sjå korleis den går!


nei, no skal eg hoppe i dusjen og so skal eg pakke til helga. I kveld reiser eg nemleg heim for å feire bursdagen til mamma! Det skal bli utrulig koselig, eg gleder meg!

Kva er poenget?

Kva er eigentleg poenget med at folkehøgskulen har avslutningshelga si midt i konfirmasjonstida? Samme helga som avsluttninga her på Høgtun skal kusina mi konfirmerast. Eg har kjempelyst i den konfirmasjonen og har difor prøvd å fikse det til på på ein eller annan måte. Det viste seg snart umulig. Det er jo litt fordi eg må/vil opp att for å vere med på evaluering og avsluttning med stippane, men likevel, dersom eg skal ta fly laurdagen (og altså gå glipp av avsluttningsfersten) og opp att mandagen må eg ut med nesten 4000 kr! Det er ikkje realistisk altså, håplause greier. Om bere me hadde hatt litt kortare feriar og fri på litt fleire laurdagar so kunne me holdt på ei veke eller to lengre og da hadde ikkje vore noko problem... Æsj! (samtidig må eg seie at det skal bli deilig med tidlig ferie då....)

Forresten om ein av mine "mange" lesarar høyrer om ein hybel/hybelleilighet sentralt i Bergen med eget kjøkken og bad (ikkje kollektiv) til ikkje altfor mange tusen i månaden so er det bere til å seie frå;)

Det er vår!

Hestehoven er komen, eg har kjøpt årets første is, sola skin (innimellom i alle fall, kan ikkje vere storforlangande heller), snøen er nesten vekke og fuglane kvitrar! Når det er slik som dette kan eg ikkje gjere anna enn å smile! Eg blir så glad av livet på slike dagar! Herleg! I går hadde me dessuten besøk av eit team fra Gå ut senteret. Dei hadde eit utruleg bra møte som gjorde meg skikkelig gira og glad! livet er herleg folkens:) nyt våren!

ein hyllest til grauten!

Om to minutt er det risengrynsgraut til middag her på Høgtun! Eg gleder meg! Risengrynsgraut er noko av det beste eg veit (har alltid lurt på kvifor, det smaker jo ikkje so mykje egentlig...)!

Før eg går for å ete middag vil eg rette ein stor takk til den som oppfann risengrynsgrauten (korleis kom nokon på å ta litt ris, mykje meir melk og så la det stå og koke til konsistensen vart passelig? Hmm... matlaging er i grunnen ganske facinerande! Korleis kom nokon på å koke poteter feks! Det tar jo evig lang tid å koke dei, trur aldri eg hadde gidda å vente så lenge om eg var førsteman til å teste kva som skjedde dersom eg putta ei potet i kokande vatn... ehh.. ja, tilbake til saken...) Tusen takk kjære den det gjelder! Lørdagane mine hadde vore mykje fattigare dersom du ikkje hadde komt på den geniale iden som førte fram til grautkoking.... (jada, eg veit at den personen som fann på dette er død for lenge sidan, men har det noko å seie då?dette innlegget er jo tross alt heilt på jorde frå før av so kvifor ikkje?)

Eg veit kva eg vil til hausten!!!!!

Tru det eller ei, men no har eg endeleg bestemt meg for kva eg skal studera til hausten. Som de veit har eg lenge tenkt og tenkt, undra og fundert over det store spørsmålet, men her ein dag kom svaret plutseleg til meg! Eg skal bli jurist! Eller, eg skal i alle fall søke på profesjonsstudie i rettsvitenskap på universitetet i Bergen og so får me no sjå koss da går derifrå! Det er so utruleg godt å ha bestemt seg! Eg kjenner liksom bere korleis roen har senka seg over meg! Utruleg deilig! So får me håpa at eg kjem inn og at eg vil lika studiet dersom eg kjem inn... har ikkje særleg lyst å bruka enda eit år på å tenka og fundera på kva eg skal til hausten...

jaja, no må eg begynna å gjera nåke vetig! Detta innlegget hadde nok aldri sett verdsvevens lys om da ikkje va for at eg hadde ørten ting eg helst ikkje vil gjera å gjere....

øyeblikk

-å gå over tunet med knitrande nysnø under beina og kald vind i håret
- Stoppe opp på veg frå gamlebygget til øvretun, lene hovudet bakover og berre nyte synet av den fantastiske stjernehimmelen.
- sjå reinsfjellet spegle seg i solskinnet
- lene hovudet bakover og kjenne snøfnugga smelte på andletet
- den gode samtalen med ein varm tekopp mellom henda
- ete nysteikt eplekake i godt selskap på stippestova
...

kvifor alltid vente på "ein vakker dag" når kvar einaste dag har noko vakkert i seg?

ei frustrert melding frå meg!

For tredje år på rad sit eg no frustrert med datamaskinen framføre meg. Eg har søkt, leita og lest på ymse utdanningssider, har tatt interessetester og evnetester i hytt og pine, men er framleis ikkje noko klokare. Kva skal eg bli? Kva for ei utdanning passar for meg? Passar eg best som jurist, lærar, samfunnsvitar eller noko heilt anna? Kven er eigentleg eg?
Her på skulen pratar ofte lærarane om at forskning viser at elever på fhs vel riktigare utdanning enn dei som startar rett etter vgs. Rektor bruker også å seie til oss stipendiatar at vi som har gått to år må no i alle fall velge riktig! Eg føler det ikkje slik. Eg kjenner det meir som at eg tuslar rundt i totalt mørkre utan å vite verken fram eller bak på verden kring meg. Studier som høyres spennande ut fører fram til yrker eg ikkje vil ha. Yrker eg vvil ha krevjer, eller forresten, eg veit ikkje kva yrke eg vil ha så det kan eg ikkje sei noko om...
I dag har eg kome så langt at eg veit at:
- eg skal ikkje bli lege
- eg skal ikkje bli sjukepleiar
- eg skal ikkje bli noko anna innanfor helsevesenet
- sosiologi studiet høyres spennande ut
- yrkene ein kan få etter sosiologistudiet vil eg ikkje ha
- kanskje læraryrket ikkje er så uaktuelt som eg har påstått heile livet...
- eg har lyst å kunne jus men ikkje fullt så lyst å studere det..
- eg må gå og ete lunsj no....